Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

ο οδυσσέας άνθρωπος

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
οδυσσεύς :το όνομα συνδέεται με την οδύνη [λύπη] και το οδύρομαι ή κατ'άλλους με το οδύσσω-ομαι δηλαδή καταδιώκω-μαι . ο οδυσσέας είναι σύμβολο του αγωνιστή ανθρώπου που αγωνίζεται μέσα στον κόσμο των ηδονών και των τεράτων του κακού [προβλήματα-δυσκολίες-αντιξοότητες-επιθέσεις-στερήσεις-αποτυχίες-ναυάγια-νοητικοί και ευδαιμονικοί εγκλωβισμοί κλπ]και που εν τέλει κατορθώνει να επιστρέψει στην γη της επαγγελίας-την πατρίδα του και στην γυναίκα-οικογένεια του. τρια είναι τα χαρακτηριστικά του μεγάλου ταξειδίου της επιστροφής του οδυσσέα στην πατρίδα του-μετά απο έναν ΠΟΛΕΜΟ-τον τρωϊκό [καλή ώρα όπως και εμείς οι νεοέλληνες που έχουμε τον "τροϊκό" πόλεμο] και αυτά τα χαρακτηριστικά που καθώρισαν την τελική έκβαση-επιτυχία-νίκη ηταν-είναι: πρώτον η ισχυρή προσωπικότητα του οδυσσέα[συνετός-πολυμήχανος-αρχηγός] σε συνδυασμό με την ισχυρή του επιθυμία για επιστροφή [νόστος] στην πατρίδα και την πατρογονική του βασιλεία [ανεξάρτητα αν του προσφέρθηκαν χάρες-βασίλεια-πλούτη απο πολλούς για να ξεχάσει την ιθάκη] . δεύτερον η μεγάλη του αγάπη για την γυναίκα του πηνελόπη[όπως και για την οικογένεια-λαό του] και τρίτον η προστασία-πρόνοια που έχαιρε-είχε απο την θεά της σοφίας αθηνά σε συνδυασμό με την πίστη-υπακοή του ιδίου στις εντολές-συμβουλές της.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-οδυσσέας στον κόσμο αυτό του κακού-της ύλης-υλιστικού κακού πάντοτε και μέχρι τέλους θα καταδιώκεται απο το κακό (ο οδυσσέας του ομήρου ΦΑΙΝΕΤΑΙ να καταδιώκεται απο τον θεό-το θείον-ποσειδώνα και όχι απο το κακό διότι την Α' ΕΠΟΧΗ-ΠΕΡΙΟΔΟ της ανθρωπότητας που ο οδυσσέας-άνθρωπος και η ιστορία του που γράφεται απο τον μύστη-ποιητή όμηρο, είναι η εποχή του νόμου-που εκφράζεται (στούς έλληνες) απο ΤΟΝ ΝΟΜΟ -που βασικά εκπροσωπεί και είναι ο πατέρας των θεών ΔΙΑΣ [και οι θεοί γενικά] και που ως απόλυτος νόμος είναι καλού και κακού μαζί χωρίς διαχωρισμό στην αντίληψη-συνείδηση των ανθρώπων-ελληνων [ΖΕΥΣ-ΔΙΑΣ=κατείχε-χρησιμοποιούσε ] τον νόμο-κράτος-βία δηλαδή τον νόμο της ανταπόδοσης καλού[κράτος-ταξη] και του κακού[βία] ). το κακό στον κόσμο και τον άνθρωπο δεν είναι κάτι μη συγκεκριμένο-αόριστο ή δημιούργημα της φαντασίας ή του φόβου-ανασφάλειας-ατυχίας των ανθρώπων αλλά είναι όντως Η ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ .είναι ο θεός-το καλόν πνεύμα [ο ων] [,η άρνηση του το κακόν πνεύμα[ο μη ων] και ο άνθρωπος-οδυσσέας που είναι και τα δύο μαζί [το ωόν-σπέρμα δισύνθετης καλού-κακού ζωής ατελούς-φθαρτής και σχετικής] -επηρρεάζεται και απο τα δύο καθώς ο ίδιος είναι μεν πνεύμα-εγώ-ον αλλά ούτε καλόν ούτε κακόν αλλά μηδέν δηλαδή όν-ζωή [εγώ-πνεύμα] ατελές-με δυνατότητα αυτοτελείωσης δηλαδή επιλογής του καλού ή του κακού και δυνατότητα αυτοδημιουργίας ή αυτοκαταστροφής]
ο οδυσσέας καταδιώκεται-όπως και ο ηρακλής και όλοι οι ήρωες [απο θεούς διότι ακριβώς φροντίζουν η "καταδίωξη" αυτή να είναι-γίνη η εκπαίδευση τους ] αλλά αυτή η καταδίωξη τους αναγκάζει αφενός να επικαλούνται βοήθεια απο το θείον και αφετέρου να αναπτύσουν δυνατότητες-δυναμικότητες-αρετές-ιδιότητες-χαρακτηριστικά μέσα απο τον αγώνα-προσπάθεια τους να επιτύχουν να νικήσουν να παράξουν-δημιουργήσουν έργα καλά τόσο για τους εαυτούς τους όσο και για τους συνανθρώπους του γινόμενοι ήρωες και αυτο-καθιστάμενοι σωτήρες των ανθρώπων-και του έργου του θεού,αφού γίνονται ΣΥΝ-ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΩΔΟΥΣ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ.
"εν τω κόσμω θλίψην έξετε αλλα θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο" διεκήρυξε ο ιησούς χριστός.
κόσμος-θλίψεις =σταύρωση
θαρσείτε-νενίκηκα=ανάσταση
οι θλίψεις-το κακόν =ταλαιπωρεί-θανατώνει
η νίκη-το καλόν=υπομένει-συγχωρεί-ανασταίνει
ενδιάμεσα η προσπάθεια-ο αγώνας για την νίκη που συν-κεφαλαιούται στην αυτο-τελείωση,αγάπη-αλληλεγγύη-συγχώρεση-υπομονή-ταπείνοφροσύνη-σιωπή-μετάνοια-εργασία επιβίωσης-ασθένειες-θάνατοι-ταλαιπωρίες-αδικίες-εκμετάλλευση-αδικία-κλπ.
ο οδυσσέας έκανε-μετείχε σε έναν πόλεμο ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ και έκανε-επέτυχε μίαν επιστροφή στην παρτίδα του ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ/ΧΩΡΑ ΤΟΥ-ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ-ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ.
"απάντων τιμιώτερον και σεβασμιώτερον έστι η πατρίς" έλεγε ο σωκράτης-ο έλληνας χριστός!

πατρίς-πατρίδα δεν είναι η χώρα μόνον αλλά η ιδέα-ο κόσμος-ιστορία-πολιτισμός-ιδεώδη-ιερά και όσια ενός έθνους-λαού που είναι η ζωντανή μαρτυρία-απόδειξη-βεβαιότητα ότι ο λαός αυτός το έθνος αυτό ταυτίζεται με την πατρίδα και όλα τα ιδεώδη της φυλής-λαού που επέτυχε μέσα στους αιώνες στην πορεία-ταξείδι του προς την αιωνιότητα . ΟΔΥΣΣΕΑΣ-ΚΟΣΜΟΣ-ΠΟΛΕΜΟΣ-ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΩΣΗΣ-ΝΙΚΗ-ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ είναι η ιστορία και τραγωδία όπου παίζεται το δράμα "άνθρωπος" που εντέλει όμως υπάρχει ευτυχής-επιτυχής κατάληξη-επιστροφή και που το κέρδος είναι η ίδια Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ [ε-αυτο-δημιουργία] ΔΗΛΑΔΗ Η ΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΚΟΣΜΟΥ-ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΩΣΗ-ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ.
ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ