Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

οι 11 σαμουράι και ο ανατέλλων ήλιος

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
[απο την ποιητική συλλογή:επιστροφή στην απλότητα-αρχείο αλληλουχία]

112
Σεισμική έξαρσις
24/10/99
[ουαί υμίν δυνάσται της γης ]
Η ψυχή του κόσμου πάσχει
και το νευρικό σύστημα
του εγκέλαδου αντιδρά
προκαλώντας την βία
τον φόβο και την προσευχή
όμως η Αίτνα δεν θα κατευνάσει
την οργή και την φωτιά της
όσο ο εγκέφαλος του ανθρώπου
υπολογίζει το χρήμα
επιδιώκει το συμφέρον
και φιλοδοξεί για την εξουσία.

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

ΕΛΛΑΣ ΜΗΤΗΡ ΜΥΗΣΕΩΣ 3


[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
2/2/2006
[από το αρχείο της αλληλουχίας]
δες και
ΕΛΛΑΣ ΜΗΤΗΡ ΜΥΗΣΕΩΣ
ΕΛΛΑΣ ΜΗΤΗΡ ΜΥΗΣΕΩΣ 2
Ένα τραγούδι για το πρώτο ανδρόγυνο
1:άρρενας
Θυμάσαι καλή μου τους δυώ μας στον παράδεισο;
Θυμάσαι τον κήπο ,τα δένδρα και τα ζώα;
Θυμάσαι το φώς το άδυτο και το νερό το ζήδωρο;
Θυμάσαι αγάπη μου ή ο χρόνος ξεθώριασε τη ψυχή και τη μνήμη σου;
2:γυναίκα
Θυμάμαι ακριβέ σύζυγε μου τους δυώ μας σ’ένα παράδεισο!
Θυμάμαι το δένδρο με τα σύκα και το κλήμα με τα σταφύλια!
Θυμάμαι την κατσίκα και το γάλα ,τις μέλισσες και το μελί τους!
Θυμάμαι αγάπη μου την πνοή του ανέμου και το θρόϊσμα της βελανιδιάς !
3:άρρενας

Θυμάσαι εύα μου τον παράδεισο της εδέμ με τα 4 ποτάμια του;
Θυμάσαι την κιβωτό πού έπλεε φορτωμένη με την αγάπη μας;
Θυμάσαι την ηχώ της φωνής του θεού πού διέχεε την αλήθεια του;
Θυμάσαι χρυσή μου το σπίτι μας και τη φωτιά της σοφίας που έκαιγε στο σαλόνι μας;
4:γυναίκα
Θυμάμαι αδάμα μου τον παράδεισο της εδέμ και τούς 4 δρόμους του!
Θυμάμαι στο κέντρο το ναό του θεού μας φορτωμένο την αλήθεια μας!
Θυμάμαι τα αιθέρια εξαπτέρυγα να λειτουργούν την αγάπη μας!
Θυμάμαι ανδρείε μου τη κρυστάλινη θάλασσα που κάναμε τα μπάνια μας!
5:άρρενας
Θυμάσαι γυναίκα μου την χαρά και την ευτυχία μας;
Θυμάσαι την απαγόρευση να γευτούμε τον καρπό του παιδιού;
Θυμασαι πόσο αυτό αναιρούσε την διάρκεια στον έρωτα μας;
Θυμάσαι γλυκειά μου πόσο αυτό αφαιρούσε από τη γνώση μας;
6:γυναίκα
θυμάμαι προστάτη μου την χαρά και την ευτυχία μας!
θυμάμαι τα ναί και τα όχι που έπαιζαν στην κρίση μας!
θυμάμαι τη μεγάλη μου απόφαση να γίνω μητέρα!
θυμάμαι ίωνα μου την ημέρα που ο λόγος του όφι μίλησε μέσα από τα χείλη μου!
7:άρρενας

θυμάσαι μαρία μου την ηδονή και μετά την γύμια μας;
θυμάσαι που ο ακίνητος ήλιος για πρώτη φορά κινήθηκε;
θυμάσαι που το φώς του εξέλειπε και η ημέρα νυκτώθηκε;
θυμάσαι δωρία μου την θύελα και την καταιγίδα που ακολούθησαν;
8:γυναίκα
θυμάμαι ρωμαίε μου την ηδονή και την γύμνια μας!
θυμάμαι την φωνή του θεού και τον φόβο μας!
θυμάμαι την μη ανάληψη της ευθύνης και την κατάρα του!
θυμάμαι αδελφιδέ μου τη γλυκειά πλάνη και την πικρή έξοδο μας
από τον παράδεισο του!
9:άρρενας
θυμάσαι πανδώρα μου την απρονοησία μας και την πρόνοια του;
θυμάσαι το δένδρο της γευσιγνωσίας του καλού και του πονηρού
που προώρισται να γίνη δένδρο ζωής και αλήθειας;
θυμάσαι πύρρα μου ότι οφείλουμε να σπείρουμε ζωή στα 4 σημεία της γής ;
θυμάσαι ευρώπη μου ότι την οδό της επιστροφή μας στην εδέμ φυλάσσουν
χερουβείμ με φωτοπύρινη ρομφαία;
10:γυναίκα
θυμάμαι επιμηθέα μου την άγνοια μας και την σοφία του!
θυμάμαι τα δυώ παιδιά μας την τύχη και το πεπρωμένο τους!
θυμάμαι εμένα και εσένα και το κάθε ανδρόγυνο τέκνο μας πάνω στη γή!
θυμάμαι προμηθέα μου το τίμημα του σταυρού και της σταύρωσης
αλλά και την λύτρωση όλων μας!
11:άρρενας-- γυναίκα
θυμόμαστε αγαπημένα μας παιδιά το μέγα του θεού έργο της αλχημείας!!
θυμόμαστε αγαπημένοι μας αδελφοί το μέγα του ανθρώπου έργο της θυσίας!!
θυμόμαστε πνευματικοί μας ισάγγελοι το μέγα του θεού δώρον της θέωσης!!
θυμόμαστε θεέ και κύριε το όνομα, την δόξα και την βασιλεία της σής αληθείας!!!
12:άρρενας-γυναίκα-τέκνα
θεέ και πατέρα μας την αλήθεια που ζήσαμε ,
ακούσαμε,είδαμε ,βιώσαμε και κατανοήσαμε, θα την θυμόμαστε έως τέλους
θα θυμόμαστε την εδέμ και το πνεύμα μας-πνεύμα Σου
θα θυμόμαστε τον όφι και το πνευμα του-πνεύμα μας
θα θυμόμαστε τον καρπό του πειρασμού και την κατάρα της ανταπόδοσης του κακού
θα θυμόμαστε τον καρπό της υπακοής και την ευλογία της ανταπόδοσης του καλού
θα θυμόμαστε το δένδρο της γνώσης και την παραπλάνηση του
θα θυμόμαστε το δένδρο της ζωής και την αλήθεια σου
θα θυμόμαστε πάντα την καλού και κακού δισυνθετότητα μας
και πως αυτή αίρεται με τον έρωτα της εν αγάπη-σοφία διπολικότητας σου.
ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ
ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ
ΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝ

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

ΕΛΛΑΣ ΜΗΤΗΡ ΜΥΗΣΕΩΣ 2

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
δες και
ΕΛΛΑΣ ΜΗΤΗΡ ΜΥΗΣΕΩΣ
25/11/2006 [απο το αρχείο της αλληλουχίας]
ένα τραγούδι για τον μεγάλο εκλεκτό 
1:πνεύμα
ακούς ουρανέ το τραγούδι των αστεριών;
1:ουρανός
ακούω τα αστέρια να εφταρίζουν στο στερέωμα και το πνεύμα μου γίνεται ουράνιο τόξο συνάντησης του μεγάλου εκλεκτού!
1:πνεύμα
ακούς ερημήτη το τραγούδι του κύκνου;
2:ερημήτης
ακούω τον κύκνο να θρηνεί και η ψυχή μου δραπετεύει προς συνάντηση του μεγάλου εκλεκτού!
1:πνεύμα
ακούς άνθρωπε το τραγούδι των κυμάτων της θάλασσας;
3:άνθρωπος
ακούω τα κύματα της θάλασσας να παφλατίζουν και η φωνή μου συνενώνεται σε προσευχή συνάντησης του μεγάλου εκλεκτού!
1:πνευμα
ακούς κόσμε το τραγούδι του ανέμου;
4:κόσμος
ακούω τον άνεμο να φυσά στήν άρπα της φύσης πνοή ζωής και η σκέψι μου τρέχει προς εναντίωσι του μεγάλου εκλεκτού!
1:πνεύμα
ακούς ουρανέ το πνεύμα της μεγάλης αλλαγής;
5:ουρανός
ακούω την φωνή της αλήθειας να κραυγάζει και να λέει: «εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή»!
1:πνεύμα
ακούς ερημήτη τον λόγο της μεγάλης αγάπης;
6:ερημήτης
ακούω την πνοή της αλήθειας να ηχεί και να λέει: «αγαπάτε αλλήλους και τούς εχθρούς υμών»!
1:πνεύμα
ακούς άνθρωπε την οδό και τον τρόπο της μεγάλης πνοής;
7:άνθρωπος
ακούω την φωνή και την πνοή της αλήθειας να μου λέει: «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν αράτω τον σταυρόν αυτού καθ’ημέραν και ακολουθείτω μοι»!
1:πνεύμα
ακούς κόσμε την ιαχή και την ηχώ του λόγου και της πνοής;
8:κόσμος
ακούω την πνοή του λόγου να γεμίζει τις γωνιές της γής και η ψυχή μου σπεύδει προς θανάτωση του μεγάλου εκλεκτού!
1:πνεύμα
βλέπης ουρανέ αυτό που υπήρχε αυτό που έγινε και αυτό που προετοιμάζεται να γίνη;
9:ουρανός
βλέπω και επιβλέπω την γένεση ,τον ευαγγελισμό και την τριπλή αποκάλυψη της αλήθειας σου και εναρμονίζομαι!
1:πνεύμα
βλέπης ερημήτη το φώς στο σκότος και το σκότος στο φώς;
10:ερημήτης
βλέπω και διακρίνω το έργο του λόγου και της πνοής στον κεχρισμένο και συντονίζομαι!
1:πνευμα
βλέπης άνθρωπε τον υιό του ανθρώπου και τον υιό του θεού;
11:άνθρωπος
βλέπω και αναγνωρίζω αυτόν που θεληματικά έγινε από θεός άνθρωπος και νικηφόρα από άνθρωπος θεός!
1:πνεύμα
βλέπης κόσμε την ανακαίνιση της φύσης και της δημιουργίας από την παρουσία ,την ενέργεια και το πνευματικό πύρ του μεγάλου εκλεκτού:
12:κόσμος
βλέπω και υπομένω την μεγάλη συγχώρεσι και την άφεσι του μεγάλου εσταυρωμένου, εξανίσταμαι και παύω να εγκρατώ!
1:πνεύμα
βλέπης διαυγή ουρανέ την κάθοδο των ζωηφόρων ναμάτων και των πυρίνων γλωσσών;
13:ουρανός
βλέπω και δέχομαι τον κατακλυσμό ύδατος και πυρός, παρακλητός ανατείνω και αναπέμπω ωδή στον παράκλητο να πυρπολήση την γή με το πνεύμα του!
1:πνεύμα
βλέπης βωβέ ερημήτη την άνοδο των θρήνων,των θλίψεων, αλλά και των παρακλητικών προσευχών της αλληλοσφαζομένης ανθρωπότητας;
14:ερημήτης
βλέπω και συμπαρίσταμαι στο ανθρώπινο δράμα και βιωματικά κατανοώ την θεία βροχή και τον επιβεβλημένο καθαρμό των ανθρώπινων εγκλημάτων!
1:πνεύμα
βλέπης ώ δυστυχή άνθρωπε την δισύνθετη ,από καλό και κακό ,φύση σου και την ευτυχή δυνατότητα της απλοποίησης της μέσα από τις καλές πράξεις και τα συνετά έργα σου, ιδιαίτερα τώρα που ο ουρανός βρέχει φωτιά;
15:άνθρωπος
βλέπω και κατανοώ τα σημεία και τα μηνύματα των καιρών καθώς υφίσταμαι από την μια το κρύο των παγωμένων ψυχών και από την άλλη την ζεστασιά της βροχής των ηλιακών εκρήξεων!
1:πνεύμα
βλέπης αμετανόητε κόσμε τον συνεχιζόμενο κατακλυσμό πυροφωτός ή ακόμα δεν χόρτασες ανθρώπινη σάρκα και αίμα;
16:κόσμος
βλέπω την πρωτοφανή καταιγίδα φωτοπυρός και ταράζομαι ,διακόπτω το μακάβριο έργο και την θανατηφόρα μανία μου,άθελα και με την θέλησι μου μετανοώ, μεταλλάσομαι, μεταμορφούμαι, μετουσιούμαι, μετονομάζομαι!
1:πνεύμα
βλέπω,ακούω,λέγω,πνέω την μία του θεού αλήθεια που κατέστη πενταπλή του ανθρώπου αρετή για να ολοκληρώσει το τριαδικό έργο του την εν παντί ενότητα.
ΟΟΟΟΟΟΟ
ΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔΔ
ΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠ
ΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤ