Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

η πνευματική απλότης 2

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
(δες και)
τι είναι η απλότης ;
είναι η προβεβλημένη πνευματικότης !
είναι η ακτινοβόλος αγνότης-αγαθότης-αγιότης !
είναι η απέριττη ταπεινότης !
αλήθεια-αγάπη-σωφία=απλότης .
η απλότηςείναι ο φυσικο-ηθικο-πνευματικός λαμπρός ακτινοβόλος ήλιος αλλα και το ουράνιο τόξο των 7 αρετών-χρωμάτων-δονήσεων του πυροφωτός :
__________________Α-γάπη
__________________Π-νευματικότης
__________________Λ-ογική
__________________Ο-φειλή
__________________Τ-απεινότης
__________________Η-θική
__________________Σ-οφία
πνεύμα:σοφία-πνευματικότης
ψυχή:αγάπη-ηθική
διάνοια:λογική-οφειλή
ύλη-εγώ: ταπεινότης
σοφία=πνευματική τελείωση=πνευματικότης
αγάπη=ηθική τελείωση=ηθικότης
ταπεινότης=τελεία φυσικό-ηθικο-πνευματική συμπεριφορά
λογική=τελεία διανοητική σύμμετρη έκφραση δικαιοσύνης-ισότητος
οφειλή=τελεία σύμμετρη διανοητική διαβίωση-τρόπος ζωής-επιβίωσης
τι δεν είναι ΑΠΛΟΤΗΣ ;
είναι η ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΣ η οποία είναι μία σύνθετη κατάσταση, μείγμα συγχύσεως και πονηρίας και η οποία άριστα μπορεί να παραλληλισθεί-αναλογισθεί με την ιδέα-μορφή της λερναίας ύδρας η οποία είχε πολλά κεφάλια καθένα το οποίο προξενούσε με το δάγκωμα-δηλητήριο του και διαφορετικό κακό (ποικιλία νόσων-κακών) .
ο πολύπλοκος άνθρωπος είναι αυτός που είναι κατεξοχήν πολυάσχολος-πολυφαντασμένος-πολυσυγχυσμένος-πολυεπαρμένος καί παθιασμένος-φανατικός με το άτομο-προσωπικότητα του γιαυτό και είναι εγωπαθής-φιλόδοξος και καταντάει συμφεροντολόγος και εν τέλει κλέπτης και ψεύτης-αναληθής αφού έχει αυτο-παραπλανηθεί απο το μέσα του κακό-την λερναία ύδρα-όφι (των ψυχικών ρευτών του-που τον απομυζά-αποδυναμώνει) .
τί είναι υπαρξιακά-πνευματικά ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ;
είναι δισύνθετο-εγώ-πνεύμα-ον (είναι-ύπαρξη-τρίτη πνευματική θέση-κατάσταση σε σχέση με τον άγιο θεό-το καλόν και το πνεύμα του πονηρού-το κακόν) !
είναι μία (εμφύτως-ενδογενώς-πνευματικώς) δισύνθετη κατάσταση όντος-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ πνεύματος καλού και κακού, μία συγκροτημένη-συντιθεμένη ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΣ-ατομική κοσμική μονάς και συνεπώς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ-ΑΠΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (υπάρξεως) -ΥΠΑΡΞΗ όπως είναι ο θεός και το πνεύμα του τού καλού (εν -απλούν -όμοιον -τέλειον- ολόκληρον).
ποιό είναι το έργο τού κάθε ανθρώπου-και συνολικά της ανθρωπότητος;
Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ (το οποίον είναι πολυμερές-πολυσχιδές-διαιρετικόν-αρνητικόν-αντίλογον-εχθρικόν-ανταγωνιστικόν-καταστροφικόν-αναληθές-παραπλανητικόν-άδικον-ανελεύθερον κλπ) διαμέσου καλών-θετικών πράξεων (αγάπης-σοφίας-αλήθειας) και θετικών-μετανοητικών-συγχωρητικών του κακού πράξεων-συμπεριφορών του σφάλλοντος συνανθρώπου αλλά και του εαυτού, εις τρόπον ώστε να ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΙ ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ της ανθρώπινης δισυνθετότητος-υπάρξεως, δηλαδή του εγώ (υλικου-διανοητικού-ψυχικού-πνευματικού), ακριβώς λόγω της ελευθέρας-βουλητικής-ενσυνειδήτου επιλογής έργων καλού που μετουσιώνουν το κακό σε καλό -κατισχύουν στο κακό και τον κόσμο του κακού ).
Η ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ είναι η απαρχή-το ξεκίνημα-η οδός αλλά και η διαδρομή-πόρευση που οδηγεί στην ΑΠΛΟΤΗΤΑ . είναι ακριβώς όπως η ανθρώπινη προσωπικότητα στο ξεκίνημα-ξεδίπλωμα της (ηλικία-χρόνος-τόπος-συνθήκες-σπουδές κλπ) η οποία εξελίσσεται-ανελίσσεται-πνευματούται σταδιακά και αναλόγως περισσότερο ή ολιγώτερο ανάλογα με την προσπάθεια μόρφωσης-καλλιέργειας-επιστήμης και ανάλογα βέβαια με τον αγώνα ηθικής και πνευματικής τελειώσεως (θυσίας-αυτοθυσίας-αυτοταπείνωσης του εγώ με την έννοια της εκμηδένισης των παθών- ελαττωμάτων- κακών εθισμών- έξεων- συνηθειών κλπ) .
Η ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΣ = πολύ-πλοκή, δηλαδή η σε υπερβολικό βαθμό (αρνείται το μέτρον) πλοκή-περιπλοκή-μπλέξιμο (δηλαδή εμπλέκομαι-εισέρχομαι σε κατι-σε μία κατάσταση, σε ένα χώρο που είναι λαβύρινθος, χωρίς ορατή την έξοδο, σε ένα τούνελ διαδρόμων, σκοτεινό-αδιαφανές που δεν φαίνεται απο πουθενά ούτε που οδηγεί ούτε τι θα συναντήσω ούτε και πως θα εξέλθω σώος και ασφαλής). (αυτό είναι ο κόσμος- λαβύρινθος, ο οποίος ορίστηκε απο τον θεό ως ο τόπος-χώρος όπου το κακό θα είναι "άρχοντας-βασιλιάς" (συνεπώς ο κόσμος είναι το βασίλειο του κακού με ανεπιθύμητο επισκέπτη το πνεύμα του καλού και τον άνθρωπο-φορέα του) με σκοπό να μπορεί να αντιδρά και αντιδρώντας εφόσον ο άνθρωπος το αντιμετωπίζει θετικά-αυτοθυσιαστικά αυτό (το κακό-πνεύμα) να μετουσιώνεται κομματάκι κομματάκι (σπερματικό κακό-πρός σπερματικό κακό) καί δια του τρόπου αυτού να επιστρέφει στον θεό (επανένταξη-αποκατάσταση του πνεύματος του κακού το οποίο έχει μετουσιωθεί σε πνεύμα καλού διαμέσου του ανθρώπου-των έργων του).
(σημ: κάθε ανθρώπινον ον με την υλική του γέννηση "χρεώνεται"ένα κομμάτι-σπερματικό κακό και ΥΠΟ-χρεούται χωρίς να αποτελεί αυτό δέσμευση αλλά οφειλή-αποστολή, να το μετουσιώσει σε απλούν-καθαρό θετικό πνεύμα θεού και με την επιστροφή (υλικό θάνατο) του στον θεό να επιστρέψει και το πνεύμα αυτό (ως "μέλος" πλέον και όχι "μέρος") που είναι-ήταν ο πρώην άσωτος υιός-πνεύμα του κακού) (αποκατάσταση της διαταραχθείας τάξεως απο την αυτόβουλη πτώση-έκπτωση-αυτοδημιουργία του κακού-σκοτοφόρου) .
μπλέκει-εμπλέκεται κανείς με το κακό καί όχι με το καλό .
με το καλό ο άνθρωπος συνεργάζεται εφόσον υπάρξουν οι προϋποθέσεις της πνευματικής-ηθικής ομοιογένειας-ομοιότητος με το θείο (εν ημίν) πνεύμα.
ΑΠΛΟΤΗΣ=αφάνεια γνωστή, σιωπή ομιλούσα, ταπεινότης ακτινοβολούσα .
ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΣ= κραυγαλέα επίδειξη, πολυτελής διαβίωση, υπερβολική σπατάλη, παθολογική εγωπάθεια, υπερφίαλη αλαζονεία .
ΑΠΛΟΤΗΣ= εμφανίζει την εικόνα-μορφή του ήλιου και την πορεία του στον ουρανό και τα ευεργετικά αποτελέσματα της κίνησης-διαδρομής του, στον κόσμο και τον άνθρωπο .
ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΣ= εμφανίζει την εικόνα-μορφή όλων των τυρράνων-ταγών της εξουσίας, τον τρόπο ζωής τους και τα αποτελέσματα της εξουσίας τους στον λαό-βασίλεια τους .
τέλος του Β' μέλους 

Δεν υπάρχουν σχόλια: