Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

ο ΧΡόνος- ο ΧΡιστός- το ΧΡήμα 3

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/03/MKGandhi.jpg
[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΧΡΙΣΤΟΣ=το παράδειγμα-η παραδειγματική οδός (πρότυπο) για τον κάθε άνθρωπο ο οποίος θέλει: να αυτοτελειοποιηθεί ηθικά και πνευματικά, να υπηρετήσει το έργο τού θεού-που είναι και δικό του έργο, να ελπίζει στην μετά θάνατον αποκατάσταση του στον θεό (βασιλεία του) . ο ιησούς υπήρξε ο εκλεκτός φορέας του λόγου του θεού και του χριστού στην γη καί που επιτέλεσε επαξίως το έργο του, δείχνοντας και χαράσσοντας την οδό της αληθινής εν θεώ στην γη ζωής .
ΧΡΟΝΟΣ=είναι ο χρόνος μετανοίας, η δωρεά του θεού στον κάθε άνθρωπο χρόνου μετάνοιας των σφαλμάτων, λαθών, εγκλημάτων, κακιών, παθών, ελαττωμάτων, καθώς κάθε άνθρωπος λόγω της κατασκευής-δημιουργίας του είναι αμιγώς ενδογενώς πνευματικώς δισύνθετος εκ πνεύματος καλού και κακού (καί συνεπώς αναπόφευκτα θα σφάλλει) με εντολή και έργο την μετουσίωση-μετάνοια τού (σπερματικού) κακού του (το οποίο εκβαλαστάνει και μεγαλώνει-διευρύνεται όταν εκδηλώνει ο άνθρωπος πράξεις κακές-πονηρές-αμετανόητες, δηλαδή όταν αμαρτάνει-παρεκλίνει εκ της οδού της αγάπης- μετανοίας- συγχωρέσεως) και την απλοποίηση της δισυνθετότητας του, δηλαδή την διαβίωση του στην καθημερινότητα του ως ένας απλός άνθρωπος, ο οποίος γνωρίζει  βιωματικά να συγχωρεί τον εχθρό συνάνθρωπο του αλλά και να μετανοεί τον κακό εαυτό του και τέλος να γνωρίζει εμπράκτως και βιωματικά να επιλέγει το καλόν και να αποκρούει τα δέλεαρ του πονηρού κακού πειρασμού
ΧΡΗΜΑ= ταυτισμένο με τον πλούτο την περιουσία και την απόκτηση-αποθησαύριση υλικών αγαθών πρός κοσμική ζωή, πολυτελή διαβίωση, υλική ευμάρεια και υλιστικό ευ-δαιμονισμό δηλαδή εκ-δαιμονισμό . το χρήμα είναι ταυτισμένο με την ύλη και τα παράγωγα προϊόντα της και μάλιστα στην χυδαιότερη και κακύτερη της μορφή που είναι ο υλισμός και η ως εξ αυτού πίστις στην ύλη και αμφιβολία-απόρριψη της πίστης προς τον μόνο υπάρχοντα και δημιουργό καί της ύλης, τον θεό. (εξ' ού και η φράση του ιησού χριστού για τον πλούτο και τα χρήματα: Πόσον δυσκόλως θέλουσιν εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες τα χρήματα) .
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΙ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΑΝ ΕΠΙ ΤΩ ΚΑΛΩ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ .
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ :
έζησε όλη του την ζωή φτωχός, φορώντας έναν ολόσωμο χιτώνα καί επι τρία χρόνια γύριζε νυχθημερόν όλες τις πόλεις και τα χωριά του ισραήλ, για να προλάβει να μεταφέρει και διαδόσει και διδάξει την αλήθεια της Β' διαθήκης του θεού, το "αγαπάτε αλλήλους" καί όλα όσα το συνοδεύουν, αγάπη- αδελφοσύνη, αλληλεγγύη, συγχωρητικότητα, πίστη στον θεό . όπου πήγαινε με τούς μαθητές του φιλοξενούντο απο φιλικά σπίτια, έμεναν στο ύπαιθρο καί γενικά τρεφόντουσαν όλοι με άρτο και ψάρια απο δωρεές των πιστών μαθητών. στο τέλος της ζωής του η μόνη του περιουσία ήταν τα ρούχα του τα οποία :«Eλαβον τα ιμάτια αυτού και εποίησαν τέσσαρα μέρη, εκάστω στρατιώτη μέρος, και τον χιτώνα. Hν δε ο χιτών άραφος, εκ των άνωθεν υφαντός δι’ όλου. Eίπον ουν προς αλλήλους, μη σχίσωμεν αυτόν, αλλά λάχωμεν περί αυτού τίνος έσται. Iνα η γραφή πληρωθή η λέγουσα: διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου επ’ αυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον»(ιωα:19-23).
ΣΩΚΡΑΤΗΣ :
η αποθέωση του σοφού-σώφρονα-εγκρατή-φτωχού-καλού-ξυπόλυτου ανθρώπου, ο οποίος αφιέρωσε όλη του την ζωή στην διδαχή-προβολή της αλήθειας-του η οποία περιληπτικώς συγκεντρώνεται στην "ηθική εν θεώ ζωή" δηλαδή την απλή καθημερινή ζωή, την έντιμη αναζήτηση της αλήθειας που αφορά τον θεό την κοινωνία και τον κάθε πολίτη άνθρωπο και την πίστη-πεποίθηση ότι υπάρχει η σημαντικότερη δεύτερη ζωή, η μετάθανατον ζωή, την οποία ο καθένας μπορεί να κερδίσει και να καταστή μέτοχος, εφόσον ενόσω ζη υλικά στον κόσμο, ζη ηθικά και με οδηγό του την αλήθεια και τους σοφούς ανθρώπους .
ΓΚΑΝΤΙ :
το συγκλονιστικότερο παράδειγμα στην σύχρονη ανθρωπότητα μας, αγνού-καλού ανθρώπου, πατριώτη, διδασκάλου της αλήθειας, έντιμου και συνεπή καί πρότυπου αλτρουϊστή αυτοθυσιαζόμενου ηγέτη λαού, ο οποίος έζησε όλη του την ζωή (αφού επέστρεψε στην πατρίδα του μετά τις σπουδές του στην αγγλία και την ολιγόχρονη παραμονή του στην αφρική) λιτά, φτωχικά, τρωγοντας μόνο χόρτα και σε διαρκή νηστεία, ξερακαινός, φορώντας ένα λευκό ιμάτιο χειμώνα καλοκαίρι, ξυπόλυτος, χωρίς χρήματα παρότι καταγόταν απο εύπορη ευγενή οικογένεια, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς ποτέ να ζητήσει επιβεβαίωση, αμοιβή, εξουσία ή ότι οποιοδήποτε προνόμιο έναντι οποιουδήποτε ινδού συνανθρώπου του . το έργο του είναι μοναδικό και μέχρι σήμερα ανεπανάληπτο όπως του χριστού και του σωκράτη . 
Ν.ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ : (ιδού το φωτεινότερο παράδειγμα της ελληνικής σύχρονης ιστορίας των ελλήνων καί διαρκές φωτεινό παράδειγμα, για όλα (σχεδόν) τα αποβράσματα και καθάρματα που μας κυβέρνησαν εξακολουθητικά τον τελευταίο αιώνα-εξαιρουμένων των λακεδαιμονίων!).
Η φτώχεια του πρώην πρωθυπουργού Ν. Πλαστήρα, δεν αποτελεί παράδειγμα για τους σημερινούς κηφήνες της πολιτικής! Μεταφέρουμε μερικά από τα πολλά αξιόλογα συμβάντα της ζωής του, τα οποία χαρακτηρίζουν τον άνδρα και τον καθιστούν πρότυπο, παράδειγμα προς μίμηση για παλιότερους αλλά και σημερινούς, δεδομένου ότι, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι, έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι.
Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ - πιστός φίλος του - αναφέρει: Ο στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα "Πλαστήρας" όπου κι αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πώς λέγεται: Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομά του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δυο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα. Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση, ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του. Ο στρατηγός το έμαθε κι αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του τον επέπληξε και του απαγόρευσε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντάς του: «Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου». Και δεν πήγε.
Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος -έπασχε από φυματίωση - κι έμενε σ' ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι αλλ' αυτός αρνήθηκε λέγοντας: «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».
Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα. Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: «Τι κάνω. σκάβω για να καλοτρώγω;».
Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ακρόπολη», περιγράφει το εξής περιστατικό: «Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια Τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. «Τι;», απόρησε εκείνος. «Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!»
Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: «Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;». Έσχισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε.
Ο Δημήτρης Λαμπράκης «δώρισε» κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι αφού ο στρατηγός κάλεσε τον φίλο του Ανδρέα του λέει: - Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω. - Μα θα προσβληθεί. - Δεν πειράζει. Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!
Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, όταν μία μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρώτησε με οικειότητα: «Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;» και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. «Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ.».
Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω: «Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!». Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστά στην Πατρίδα».
Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ - γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε άπορους και ορφανά παιδιά - ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα. (σημ:δημοσίευσα το κείμενο για τον Ν. Πλαστήρα όπως το έλαβα. για σκεφθείται όμως ότι ο άνθρωπος αυτός διετέλεσε τρείς φορές πρωθυπουργός της χώρας, πέρα απο τις ανδραγαθίες του σε τόσους πολέμους) .
ΧΡΙΣΤΟΣ= ΧΡ-ΙΣΤΟΣ :
το έμβλημα-σημαία-αλήθεια του ΧΡ=χρίσμα της χάριτος του θεού το οποίο όταν δίνεται σε άνθρωπο αυτός ΙΣΤΑΤΑΙ ΙΣΤΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ πρός όλους τους ανθρώπους, όπως ο πολικός τον οποίο βλέπουν όλοι όσοι ταξειδεύουν στο σκοτάδι του κόσμου και της νύκτας, όπως ο ιστός με τα ιστία σε ένα καράβι που δίνει δύναμη και ώθηση στο σκάφος για να ταξειδεύει γρήγορα και με ασφάλεια, όπως ο ηθικός ιστός-πλέγμα νόμων της ανθρωπότητος ο οποίος διέπει-προνοεί και ρυθμίζει τις σχέσεις των ανθρώπων και προάγει το έργο τόσο του θεού όσο και της ανθρωπότητος (ηθικός-ηλιακός ιστός-νόμος της ίσης απόδοσης δικαιοσύνης στα όντα του κόσμου) . Αυτή είναι η οδός του χριστού, η δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο που τον ακολουθεί πιστά, να μετέχει και λαμβάνει την χάρη και την αλήθεια του .
ΧΡΟΝΟΣ=ΧΡ-ΟΝΟΣ :
το έμβλημα-σημασία-αλήθεια του ΧΡ=η Ροή-κίνηση του Χ=εντός του κόσμου (χούς-χοάνη) καί το χρέος (χρή) =οφειλή της όνησης (όνος) =αποκτώ-κρατώ-κερδίζω. δηλαδή ο χρόνος μας δίνει την ευκαιρία (καιρός) και την δυνατότητα μέσα στην ΡΟΗ (του χρόνου-διάρκειας του) του ΚΟΣΜΟΥ= ΧΩΡΟ-ΧΡΟΝΟΣ (Χ =περιστρεφόμενος χιαστός σταυρός), να κερδίσουμε-κρατήσουμε-αποκτήσουμε την εν-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του θεού-δημιουργού του χωροχρόνου και του κόσμου .
ΧΡΗΜΑ=ΧΡ-ΗΜΑ :
το έμβλημα-σημασία-πραγματικότητα του ΧΡ=ΧείΡ καί ΧΡή=αυτό που είναι πρέπον καί ΧΡήσιμον και πράγμα-εμπράγματο=ΧειΡοπιαστό (αντικείμενο) κατα τον παρόντα καθημερινό χρόνο της ΗΜΕΡας (ΧείΡ- ΧΡή + ΗΜΑ-Ρ) (ΧΡ + ΗΜΑΤΑ=ημέρες) . πράγματι το χρήμα είναι αυτό που διευκολύνει καθΗΜΕΡΙΝΑ την πραγμα-τικότητα (res) μας στην αγορά αντικειμένων-υλικών αγαθών-πραγμάτων (τού κόσμου). έτσι λοιπόν τα χρήματα είναι το υλικό μέσο αγοράς και κατανάλωσης πραγμάτων υλικών (που αφορούν την υλική ζωή) και τα οποία κατέληξαν απο την ελαττωματική κατάσταση των ανθρώπων, ως κίνητρον απληστίας και αρπαγής καί ως πηγή και κίνητρο κέρδους-υλιστικής ευμάρειας καί υπερβολικής κατανάλωσης αγαθών αλλά και καθε λογης πλούτου άνομου και απάτης-εξαπάτησης των ανθρώπων αλλά και διάπραξης φόνων και καταστροφής-εξολόθρευσης των ανθρώπων και της κοινωνίας-ανθρωπότητος .
"ο χρόνος ειναι χρήμα"=κέρδος-συμφέρον
"δεν έχω χρόνο"= βιάζομαι
"μετάθεση χρόνου"=αναβολή καί δικαιολογία
αυτές και άλλες κατεστημένες ρήσεις έχουν καθιερωθεί στην κοινωνία απο ανθρώπους εμπνεόμενους απο το κακό τους καί οι οποίες ως πραγματικότητα και νοοτροπία καθωρίζουν τις καθημερινές σαθρές σχέσεις των ανθρώπων.
η βιασύνη είναι βία.
το συμφέρον-μου καί το κέρδος-μου διαιωνίζει μια κοινωνία αδικίας-ανισότητος καί σχέσεις μίσους και ανταγωνισμού και εχθρότητος αντικρουόμενων συμφερόντων .
η αναβολή και η δικαιολογία είναι καταστάσεις του κακού και "προφάσεις εν αμαρτίαις" τοσον ατομικά όσον και συλλογικά στούς ανθρώπους . αναβάλλεις γιατί ; θα ζης την επομένη για να ολοκληρώσεις αυτό που ανέβαλες χθές ; και γιατί δικαιολογείσαι άνθρωπε της αναβολής εφόσον η αναβολή σου είναι στα πλαίσια της αλήθειας ; (δηλαδή ανωτέρα βία σε εμπόδισε να μην παραστής να μην εργασθής να μην ολοκληρώσεις τις υποχρεώσεις σου κλπ) . αυτός που συνεχώς αναβάλλει διαρκώς και δικαιολογείται για να κερδίσει χρόνο για την επόμενη αναβολή καί έχει έτοιμη και την δικαιολογία!
αναβολή-δικαιολογία η διδυμότης του κακού για κατασπατάληση του χρόνου της ζωής και φυσικά αφού ο χρόνος μας-όλων είναι καταγεγραμμένος και καταμετρημένος, αυτό σημαίνει ότι καθε φορά που αναβάλλουμε και χάνουμε χρόνο θα πρέπει "να τρέξουμε για να προλάβουμε να καλύψουμε το χαμένο χρόνο" οπότε αρχίζει νέος φαύλος κύκλος βίας-βιασύνης η οποία τις περισσότερες φορές μας οδηγεί σε λάθη και παραπτώματα και πτώσεις .
η μόνη "βιασύνη" που επιτρέπεται είναι η εσωτερική και συσχετίζεται με την εγρήγορση και την εν-συνείδηση του έργου που πρέπει να πραγματωθεί καί ατομικά καί χάριν των ανθρώπων διότι όσο κυλάει ο χρόνος και δεν υπάρχει προσωπική αυτοτελείωση, καραδοκεί ο θάνατος ο πνευματικός, αλλά και όταν δεν αποκαλύπτεται-γνωστοποιείται η αλήθεια στούς ανθρώπους, αυτοί συνεχίζουν τον κατήφορο τους, με αποτέλεσμα την πληθώρα πνευματικών απωλεών .
(Ματθ. 11:12) "Από δε των ημερών Ιωάννου του βαπτιστού έως του νυν η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν".
είναι αυτό που λέει σοφά ο λαός: "όποιος πρόλαβε τον κύριο είδε" και ο ίδιος ο κύριος για την δεύτερη παρουσία του:(Ματθ. 24:27) "διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου".(πόση ώρα διαρκεί μία αστραπή ; !!) .
ο λόγος της "πνευματικής βιασύνης" είναι η ανάγκη διαρκούς εγρήγορσης λόγω ακριβώς του κακού που καραδοκεί αλλά και ουδείς άνθρωπος γνωρίζει τι του ξημερώνει η επόμενη ημέρα και συνεπώς το να "προλάβει" κάποιος άνθρωπος να ετοιμασθεί πνευματικά "περισσότερον" είναι συμφερότερο γιαυτόν παρότι το "ολιγώτερον " . (δεν μπορεί κανείς να εγρηγορεί "κουλαριστός" αλλά είναι σε μία εσωτερική συναγερμική κατάσταση των δυνάμεων του ώστε να είναι αφυπνισμένος-ετοιμοπόλεμος-παρών, αυτή είναι η βιασύνη-σπρώξιμο του εαυτού για να κάνει το καλόν και όχι γιατί πιέζεται απο το κακόν) .η πνευματική βιασύνη έχει σχέση με την "αρπαγή της λείας αλήθεια" (α-λ-ή-θ-ε-ι-α=η θεία λεία). δεν γνωρίζουμε αν αύριο θαχουμε τις ίδιες συνθήκες αλήθειας καλού-ιδανικές για να "φάμε την προσφερόμενη τώρα αλήθεια" και συνεπώς τώρα εφόσον μπορώ σπέυδω και "αρπάζω" κυριολεκτικά το κομμάτι που θέλω και μπορώ γιατί ενδεχομένως (σίγουρα) δεν θα το βρω αύριο διαθέσιμο . (πάρτε την περίπτωση του χριστού : έζησε-έμεινε με τούς μαθητές του 3 χρόνια και μετά έφυγε απο κοντά τους) . η βία όμως που σκοπεί στην βλάβη του συνανθρώπου ή η βιασύνη που μας σπρώχνει σε αγχώδεις- βεβιασμένες καί άστοχαστες κινήσεις, σαφώς υποκινειται εκ του κακού και επιφέρει κακά αποτελέσματα (η βία είναι η καρδιά του κακού και το άλλο όνομα της είναι αντι-αγάπη=αδικία) .
ΧΡΙΣΤΟΣ= Η ΑΛΗΘΕΙΑ
ΧΡΟΝΟΣ= Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ-ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΒΙΩΣΗΣ-ΓΝΩΣΗΣ-ΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (η αλήθεια είναι ο θεός: η αγάπη-σωφία) .
ΧΡΗΜΑ= ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΓΙΑ ΑΦ-ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (απο τίς αρετές του) ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠ-ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΑ-σε αγάπη ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ-σε σωφία ΚΑΙ εν τέλει ΤΗΝ ΑΠΟΝΕΚΡΩΣΗ ΤΟΥ-σε αλήθεια .

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

ο ΧΡόνος- ο ΧΡιστός- το ΧΡήμα 2

 ο ήλιος-η τελειότερη πύρινη σφαίρα του γαλαξία μας
[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΧΡΟΝΟΣ= η συνθήκη-περιβάλλον εντός της οποίας υπάρχει-ζη-κινείται και δημιουργεί το ανθρώπινον ον-εγώ-πνεύμα-η σχετικοποιημένη και θνητή ζωή του άνθρωπος .
ΧΡΙΣΤΟΣ=η οδός της αγάπης του θεού στην γη (Ι-Χ-Ν-Η) και η αλήθεια που αποκάλυψε ο ιησούς χριστός ενόσω ζούσε στην γη και η ζωή του ως το παράδειγμα που όποιος θέλει-έλκεται μπορεί να τον ακολουθεί καθημερινά-βιωματικά-έμπρακτα-κυριολεκτικά (υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη =αφενός ΑΙΡΕΙ- σηκώνει τον σταυρό-γολγοθά του (θλίψεις-θυσίες του αγώνα επιβίωσης-ηθικοποίησης-πνευματοποίησης) και αφετέρου ΕΡΑ- αγαπά το έργο της αυτο- σταύρωσης του (κακού-εγωϊκού) εαυτού του, χάριν του έργου του θεού και του δικού του αφού ορίστηκε εξαρχής θεού ΣΥΝεργάτης στο έργο της μετουσίωσης του κακού (το μείον=πλήν) σε καλό (το σύν=θετικό) και της επιστροφής του-ς στον θεό -θέωση-αποκατάσταση- ).
ΧΡΗΜΑ=η οδός του σκοτοφόρου-σκοταδιστικού-συγκεχυμένου κακού (άϋλο-αόρατο πνεύμα εντός του ανθρώπου και εκτός του διάχυτα στον κόσμο) στην γη και η αναλήθεια των πονηρών- εγωϊστικών -ιδιοτελών δέλεαρ-παγίδων του, του πλούτου- της περιουσίας- των αγαθών- της εξουσίας- της ένδοξης ε-αυτοπροβολής και η ηδονιστική- απολαυτική- κοσμική ζωή του κακού ως το παράδειγμα προς μίμηση και ακολούθηση, αδιαφορώντας για όλους και όλα πλήν όσων υπηρετούν το άτομο μου-το εγώ μου και όλους όσους (επι τω κακώ) αγαπώ- ενδιαφέρομαι- προσέχω .

η αλήθεια περί χρημάτων όπως την διατύπωσε ο ιησούς χριστός :
(Μάρκ. 10:23-27) Και περιβλέψας ο Ιησούς, λέγει προς τους μαθητάς αυτού· Πόσον δυσκόλως θέλουσιν εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες τα χρήματα. Οι δε μαθηταί εξεπλήττοντο διά τους λόγους αυτού. Και ο Ιησούς πάλιν αποκριθείς λέγει προς αυτούς· Τέκνα, πόσον δύσκολον είναι να εισέλθωσιν εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες το θάρρος αυτών εις τα χρήματα. Ευκολώτερον είναι κάμηλος (καραβόσκοινο) να περάση διά της τρύπης της βελόνης παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. Εκείνοι δε σφόδρα εξεπλήττοντο, λέγοντες προς εαυτούς· Και τις δύναται να σωθή; Εμβλέψας δε εις αυτούς ο Ιησούς, λέγει· Παρά ανθρώποις είναι αδύνατον, αλλ' ουχί παρά τω Θεώ· διότι τα πάντα είναι δυνατά παρά τω Θεώ.
σε φυσικό επίπεδο είναι ποτέ δυνατόν να μπορέσει κάποιος άνθρωπος να περάσει μέσα απο μία βελόνα ραψίματος (αντί κλωστής) ένα καραβόσκοινο ; 

ο ίδιος ο ιησούς χριστός (με το κύρος ενός απόλυτου διδασκάλου της αλήθειας και μάλιστα θεού-θεανθρώπου, αποκαλύπτει-λέγει: ναί είναι δυνατόν διότι στον θεό (τον κύριο της βασιλείας) δεν υπάρχουν αδύνατα πράγματα-γεγονότα. (ο θεός μπορεί να κάνει τα αδύνατα πράγματα για τον άνθρωπο δυνατά-πραγματοποιήσιμα) .
η αλήθεια είναι ότι ο θεός δεν κάνει διακρίσεις ούτε θελήματα λόγω γνωριμιών ούτε ευνοεί κανένα γιατί έτσι του γουστάρει ούτε λειτουργεί παραβιάζοντας τον νόμο της δικαιοσύνης (αδήρητος-άτεγκτος-αναπόφευκτος) που ο ίδιος θέσπισε για να ρυθμίζει τις σχέσεις των ανθρώπων .
προφανώς το παράδειγμα αυτό του αδύνατου που γίνεται δυνατόν δεν οφείλεται στην δεδομένη πανίσχυρη δύναμη του θεού ή την εύνοια του αλλά στην μετάνοια του ανθρώπου για τα προηγούμενα του λάθη καί εγκλήματα, που τώρα μετανοεί-μεταστρέφεται αληθινά, βιωματικά, έμπρακτα (όπως ο ληστής πάνω στον σταυρό) και ο θεός σε μία υπέρτατη ενέργεια-κίνηση αγάπης απαλλάσσει τον (σφάλλοντα) μετανοούντα του οποίου διαγράφει το γενόμενο κακό παρότι ενώπιον του νόμου καί του κόσμου-περιβάλλοντος ζωής υφίστανται οι συνέπειες των λαθών-εγκλημάτων-ζημιών που διέγραψε ο συγκεκριμένος άνθρωπος. π.χ, εάν κάποιος δολοφόνησε κάποιον συνάνθρωπο του και αργότερα μετανόησε και έλαβε άφεση απο τον θεό (πράγμα σπάνιο όσο το παράδειγμά μας) αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποκατασταθούν και οι συνέπειες του γενόμενου κακού δηλαδή να (αναστήσει ο θεός το νεκρό θύμα και ) γυρίσει πίσω ο νεκρός! 
συνεπώς ναι ο θεός-η απόλυτη αγάπη μπορεί να συγχωρεί το (γενόμενο) κακό του ανθρώπου πράγμα που δεν μπορεί ο άνθρωπος (ούτε είναι εξουσιοδοτημένος ο νόμος) ο οποίος μπορεί κάλλιστα (είναι το έργο=χρέος-οφειλή του) να συγχωρεί τον εχθρό-θύτη άνθρωπο-συνάνθρωπο του καί βέβαια να αποκαθιστά ότι ζημιά-βλάβη του προκάλεσε εφόσον μπορεί και εφόσον η ζημία-βλάβη είναι δυνατόν να αποκατασταθεί (διότι υπάρχουν και ζημιές που δεν αποκαθίστανται μετά την διάπραξη τους) . ο άνθρωπος μπορεί να συγχωρεί μόνο τον συνάνθρωπό του αλλά όχι το γενόμενο κακό του, αντίθετα ο θεός μπορεί και συγχωρεί τόσο τον άνθρωπο όσο και το γενόμενο κακό του (πάτερ υμών....και άφισε-συγχώρησε τα ΟΦΕΙΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ=το γενόμενο κακό που διαπράξαμε=αμαρτίες-εγκλήματα στα οποία είμαστε υπόχρεοι έναντι σου έναντι του νόμου και του θύματος μας, όπως και εμείς θα αφίνουμε-συγχωρούμε τους ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ ΜΑΣ=τους εχθρούς-συνανθρώπους μας, αυτούς που μας χρωστάνε-οφείλουν, που οφείλουν την μετάνοια λόγω του κακού-ζημιάς πού μας κάνανε) .
οι μαθητές του χριστού είχαν μείνει ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΙ απο την απάντηση του δασκάλου τους στον πολύ πλούσιο νεαρό που ήλθε να ρωτήσει τον ιησού για το τι πρέπει να κάνει στην ζωή του ώστε να κερδίσει την αιώνια ζωή και ο ιησούς αφού του είπε να πουλήσει την περιουσία του και να έλθει να τον ακολουθήσει, εκείνος λυπήθηκε πάρα πολύ για την απάντηση αυτή και έφυγε εγκαταλείποντας τον ιησού και τους μαθητές του. αποχωρώντας ο νεαρός πλούσιος άνδρας ο ιησούς είπε στους μαθητές του : Πόσον δυσκόλως θέλουσιν εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες τα χρήματα.... εν συνεχεία ο πέτρος ερωτά: (Λουκ. 18:28-30) Είπε δε ο Πέτρος· Ιδού, ημείς αφήκαμεν πάντα και σε ηκολουθήσαμεν. Ο δε είπε προς αυτούς· Αληθώς σας λέγω ότι δεν είναι ουδείς, όστις αφήκεν οικίαν ή γονείς ή αδελφούς ή γυναίκα ή τέκνα ένεκεν της βασιλείας του Θεού, όστις δεν θέλει απολαύσει πολλαπλάσια εν τω καιρώ τούτω και εν τω ερχομένω αιώνι ζωήν αιώνιον.
τι μπορεί να απολαύσει ένας άνθρωπος ο οποίος ακολουθεί το παράδειγμα του ιησού; (ο οποίος ιησούς εξέφραζε συνεχώς και διαρκώς υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη και ήταν εργαζόμενος το έργο του πατρός θεού και υπηρετούσε τους ανθρώπους-"εν τω καιρώ τούτω"); προφανώς όχι χρήματα καί ότι απορρέει εκ του πλούτου-περιουσίας δηλαδή κοσμική ζωή, διασκέδαση καί πολυτελή ζωή, αλλά ειρήνη-πραότητα-αγάπη-πληρότητα ψυχής και πνεύματος-διαύγεια διανοητική-μεμετρημένη κανονική και απλή ζωή, όπως ακριβώς έζησε ο ιησούς με τους μαθητές του καί βέβαια μετά θάνατον-"και εν τω ερχομένω αιώνι" εφόσον υπήρξε πιστός ακόλουθος της αγάπης και αλληλεγγύης όπως την δίδαξε-έπραξε ο ιησούς (υπομένων-συγχωρών-μετανοών-ταπεινοφρονών) να ελπίζει στην πλήρη δικαίωση και αποκατάσταση του στούς κόλπους του πνεύματος-του θεού .
ΧΡΟΝΟΣ=είναι ο χρόνος μετανοίας, η δωρεά του θεού στον κάθε άνθρωπο χρόνου μετάνοιας των σφαλμάτων, λαθών, εγκλημάτων, κακιών, παθών, ελαττωμάτων, καθώς κάθε άνθρωπος λόγω της κατασκευής-δημιουργίας του είναι αμιγώς ενδογενώς πνευματικώς δισύνθετος εκ πνεύματος καλού και κακού (καί συνεπώς αναπόφευκτα θα σφάλλει) με εντολή και έργο την μετουσίωση-μετάνοια τού (σπερματικού) κακού του (το οποίο εκβαλαστάνει και μεγαλώνει-διευρύνεται όταν εκδηλώνει ο άνθρωπος πράξεις κακές-πονηρές-αμετανόητες, δηλαδή όταν αμαρτάνει-παρεκλίνει εκ της οδού της αγάπης- μετανοίας- συγχωρέσεως) και την απλοποίηση της δισυνθετότητας του, δηλαδή την διαβίωση του στην καθημερινότητα του ως ένας απλός άνθρωπος, ο οποίος γνωρίζει  βιωματικά να συγχωρεί τον εχθρό συνάνθρωπο του αλλά και να μετανοεί τον κακό εαυτό του και τέλος να γνωρίζει εμπράκτως και βιωματικά να επιλέγει το καλόν και να αποκρούει τα δέλεαρ του πονηρού κακού πειρασμού.
ΧΡΙΣΤΟΣ=το παράδειγμα-η παραδειγματική οδός (πρότυπο) για τον κάθε άνθρωπο ο οποίος θέλει: να αυτοτελειοποιηθεί ηθικά και πνευματικά, να υπηρετήσει το έργο τού θεού-που είναι και δικό του έργο, να ελπίζει στην μετά θάνατον αποκατάσταση του στον θεό (βασιλεία του) . ο ιησούς υπήρξε ο εκλεκτός φορέας του λόγου του θεού και του χριστού στην γη καί που επιτέλεσε επαξίως το έργο του, δείχνοντας και χαράσσοντας την οδό της αληθινής εν θεώ στην γη ζωής .
Ι=ισχυρός (φορέας του θεού λόγου-Ιαπετός)
Η=ήλιος (πυρ-φως ημέρας-Ηώς)
Σ=σελήνη (νυκτερινόν φως-Σέλας)
Ο=ουρανός (ουράνιος θόλος-σκέπη-προστασία)
Υ=υιός θεού-ανθρώπου (Υπερίων=θεάνθρωπος-ανθρωπόθεος)
Σ=σωτήρ ανθρωπών (διδάσκαλος αλήθειας-Δίας Σωτήρ)
ιησούς : άνθρωπος : ισχυρός-ηλιακός-σεληνιακός-ουράνιος-υπερίων-σωτήρ : αυτό μπορεί να επιτευχθεί απο κάθε άνθρωπο ο οποίος ακολουθεί τον προαιώνιο φορέα του θεού στην γη και ήδη θεό της ανθρωπότητος μας (καί τις είδεν πέραν αυτού) .

ιησούς= 888 = η μυητική αρμονική άλυσος (συνδετικός κρίκος) των όντων σε όλους του κόσμους του παντός (∞∞∞) . (ι-η-σ-ο-ύ-ς= υιός ηούς) .
ΧΡΗΜΑ= ταυτισμένο με τον πλούτο την περιουσία και την απόκτηση-αποθησαύριση υλικών αγαθών πρός κοσμική ζωή, πολυτελή διαβίωση, υλική ευμάρεια και υλιστικό ευ-δαιμονισμό δηλαδή εκ-δαιμονισμό . το χρήμα είναι ταυτισμένο με την ύλη και τα παράγωγα προϊόντα της και μάλιστα στην χυδαιότερη και κακύτερη της μορφή που είναι ο υλισμός και η ως εξ αυτού πίστις στην ύλη και αμφιβολία-απόρριψη της πίστης προς τον μόνο υπάρχοντα και δημιουργό καί της ύλης, τον θεό. (εξ' ού και η φράση του ιησού χριστού για τον πλούτο και τα χρήματα: Πόσον δυσκόλως θέλουσιν εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες τα χρήματα) .

Χ-ρήμα= το ρήμα-ο λόγος (περί του Χ) που αφορά τον κόσμο=Χ .
Χ= νοηματικά=κόσμος :διότι χρήμα=σημαίνει υλικό πράγμα-αντικείμενο: πραγματιστές-χρηματιστές αλλά και σχηματικά  Χ= 4 σημεία του κόσμου=α-δ-β-ν
Α  Β
Χ
Ν   Δ
η έσχατη και πλέον ασυγχώρητη αμαρτία είναι : Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ που πνευματικά λέγεται : ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (που είναι η προδοσία των εργατών-απεσταλμένων και του έργου του θεού) .
(Ματθ. 26:14-16) Τότε υπήγεν εις των δώδεκα, ο λεγόμενος Ιούδας Ισκαριώτης, προς τους αρχιερείς και είπε· Τι θέλετε να μοι δώσητε, και εγώ θέλω σας παραδώσει αυτόν; Και εκείνοι έδωκαν εις αυτόν τριάκοντα αργύρια.Και από τότε εζήτει ευκαιρίαν διά να παραδώση αυτόν.
οι άνθρωποι καθημερινά προδίδουμε τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπό μας, την πατρίδα μας, τα ιδανικά και τίς αρχές μας κλπ προκειμένου να κερδίσουμε χρήματα-απολαβές-περιουσίες-υλικά αντικείμενα-θέσεις που θα μας αποφέρουν κέρδη και χρήματα και γενικά προδίδουμε κάθε ηθική αρετή προκειμένου να εξυπηρετήσουμε το συμφέρον μας την αυτοπροβολή μας και να κατακτήσουμε οποιασδήποτε μορφής εξουσία που θα μας δίνει δύναμη κατίσχυσης επι των υπολοίπων συνανθρώπων μας (δεν έχει σημασία το πώς-με ποιό τρόπο καί ποιοί θα θιγούν-ζημιωθούν καί πόσο απο τις πράξεις μας, αρκεί καί μόνον εγώ να κερδίσω, εγώ να ωφεληθώ, εγώ να φανώ, εγώ να δοξασθώ, εγώ, εγώ, εγώ) .
τέλος Β' μέλους
τσάρλι τσάπλιν-ο ηθοποιός του κόσμου

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

ο ΧΡόνος- ο ΧΡιστός- το ΧΡήμα

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΧΡΟΝΟΣ= είναι ο ΧώΡοΧΡόνος, διότι δεν νοείται η έννοια-κατάσταση χρόνος χωρίς την ταυτόχρονη συνύπαρξη-συμπαρεύρεση=συμπαρουσία του χώρου-ύλης.
ΧΡΙΣΤΟΣ=είναι η πνευματική εκπόρευση-εκδήλωση του Θεού Λόγου, είναι η θεότης η οποία ενοίκησε τον άνθρωπο (ανθρωπότητα) ιησού, είναι το πνεύμα-ον, η πνευματική οντότης που κατήλθε στην γηϊνη ανθρωπότητα (φως-σωτήρ) για να σώσει τον άνθρωπο (την ανθρωπότητα) απο τα νύχια-δόντια του αιμοβόρου κακού (σκοτοφόρος-πνεύμα του κακού).
ΧΡΗΜΑ=υπήρξε στο παρελθόν και εξακολουθεί να είναι και στο παρόν το βασικό μέσο εξυπηρέτησης των ανθρώπινων εμπορικών ανταλλαγών-συναλλαγών. απο την αρχαιότητα το χρήμα ήταν κάτι πολύτιμο καθώς το μέγεθος και το βάρος του που ήταν κυρίως απο χρυσό ή άργυρο (και μικρότερης αξίας χαλκός και μείγματα μετάλλων) καθώριζε την αγοραστική δύναμη των κατεχόντων τα χρηματα σε αγαθά και υπηρεσίες σε υλικά κτήματα και αποκτήματα . το χρήμα σήμερα παρότι εξελίχθηκε ως εξωτερική εμφάνιση και μορφή (πλαστικό χρημα- συναλλαγματικές- επιταγές- ψηφιακές συναλλαγές κλπ), εντούτοις δεν άλλαξε επι της ουσίας η αξία που του προσδίδουν οι άνθρωποι αλλά και ο τρόπος συναλλαγής τους με χρήματα. το χρήμα συνδέεται με την συσσώρευση πλούτου, περιουσίας και είναι το πολυτιμώτερο αντικείμενο-περιουσιακό στοιχείο καθώς με αυτό οι άνθρωποι αγοράζουμε, πωλούμε, διεκπαιρεώνουμε τις υποχρεώσεις μας, αυξάνουμε την περιουσία-πλούτο μας- ζούμε με άνεση και πολυτέλεια κλπ. μέσα στο πέρασμα των αιώνων και καθώς η απόκτηση χρημάτων συνδέθηκε με τον εγωϊσμό και την ιδιοτέλεια των ανθρώπων για απόκτηση χρημάτων δηλαδή δύναμης-γνώσης-εξουσίας-αυτοπροβολής κλπ, το χρήμα έχασε στην αντίληψη και βίωση του κατέχοντος ή του θέλοντος να το αποκτήσει, την "ηθική του διάσταση" και τον "ηθικό του χαρακτήρα" ως μέσον εξυπηρέτησης και διευκόλυνσης των ανθρώπων στις συναλλαγές τους και μετατράπηκε σε κυνήγι και χίμαιρα και σκοπός και μέσον εξαπάτησης-αδικίας- βίας- εκμεταλλευσης-παραπλάνησης-υποκρισίας-φόνων-φαρμακιών-πονηρών συναλλαγων-πειραστικών και δελεαστικών αγορών ψυχών ανθρώπων και άλλων κακών, ών ούκ έστιν αριθμός προς καταγραφή και περιγραφή (πολυδαίδαλος λαβύρινθος και πολυκέφαλη λερναία ύδρα του χρήματος και του κακού που υλοποιήθηκε σε αυτό λόγω της πλανερής και παραπλανημένης αντίληψης- βίωσης- επιθυμίας των ανθρώπων προκειμένου να το αποκτήσουν και αποκτώντας το- το χρήμα-  να μπορούν να εξουσιάζουν- αδικούν κλπ τούς συνανθρώπους τους .

ΧΡΟΝΟΣ=υλικό περιβάλλον-κόσμος
ΧΡΙΣΤΟΣ=πνευματικό περιβάλλον-αλήθεια
ΧΡΗΜΑ= υλικό μέσο κυκλοφορίας του κακού

ΧΡΟΝΟΣ= η πνευματική δυνατότητα στο επίπεδο της ύλης-γης (προσφορά του θεού) για να μπορέσει να σταθεί (χωρος) ο άνθρωπος και μέσα στον χρόνο να θελήσει να αυτο-τελειωθεί εν αληθεία δηλαδή ηθικά εν αγάπη και πνευματικά εν σωφία.
ΧΡΙΣΤΟΣ=η οδός η αλήθεια- ανάστασις- και η ζωή η αληθινή-πνευματική (θυσία-αυτοθυσία-ατοταπείνωση. ("εν τω κόσμω θλίψην έξετε αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμον"ιω:16-33)
ΧΡΗΜΑ=η υλική δυνατότητα στο επίπεδο της ύλης-γης (προσφορά του πνεύματος του κακού) για να δελεασθεί ο άνθρωπος και να προτιμήσει και αντικαταστήσει την πίστη-αγάπη του προς τον θεό-αλήθεια, με την απόκτηση χρημάτων (πλούτος-δύναμη-δόξα=εξουσία).
σημ: τι είναι το κακόν και τι το καλόν ; το καλόν είναι ο θεός αλλά ο άνθρωπος κάνει το καλόν όχι για τον θεό αλλά απο αγάπη προς τον συνανθρωπο και αυτό ζητάει και ο θεός απο όλους τούς ανθρώπους: να κάνουν ο ένας προς τον άλλο το καλόν -αγαπάτε αλλήλους- . το κακόν είναι το διαβολικό πονηρό και πειραστικό πνεύμα-ο σκοτοφόρος, όταν λοιπόν ο κάθε άνθρωπος κάνει το κακό στον συνάνθρωπό του δεν πλήττει το κακόν αλλά το ενισχύει-πολλαπλασιάζει εις βάρος των συνανθρώπων του και της κοινωνίας, έτσι λοιπόν και το χρήμα είναι (ειδικά σήμερα) το μέσον το οποίο χρησιμοποιεί το κακό-δια μέσου των ανθρώπων για να πλήττει τον άνθρωπο-ανθρωπότητα στο σύνολο τους. θα αναρρωτηθεί κάποιος: μα πως θα ζήσουμε χωρίς χρήματα, πως θα κάνουμε τις αγορές μας κλπ, απλά χωρίς χρήματα, δηλαδή ως εξής: όλοι εργάζονται όλοι συνεισφέρουν στον κοινό κορβανά-ταμείον του κόσμου-ανθρωπότητος και όλοι λαμβάνουν σύμφωνα με τις ανάγκες τους (1-2-3-4 κλπ άτομα οικογένεια κλπ) χωρίς την μεσολάβηση χρήματος-χρημάτων ή άλλων αποδεικτικών περιουσίας ή υλικής ιδιοκτησίας. τότε ποιός θα αποθηκεύσει και τι εφόσον όλα θα του παρέχονται δωρεάν (με μέτρο και σύνεση) με μόνη προϋπόθεση και την δική του συμβολή -συνεισφορά κατα το μέτρο των δυνατοτήτων και δυνάμεων-αρετών-χαρισμάτων του ; )
σημ: ο κομμουνισμός όπως και ο καπιταλισμός είναι οι 2 όψεις-εκφράσεις του κακού στον κόσμο και ο μεν κομμουνισμός (αθεϊα-κρατισμός των ολίγων και ανελευθερία των πολλών) απέτυχε-κατέπεσε πλήρως, ο δε καπιταλισμός ομοίως απέτυχε (θρησκοληψία-ασυδοσία των ολίγων ισχυρών-αγορών εις βάρος των κατόνομα πολλών ελευθέρων πολιτών) και όσονούπω θα καταρρεύσει εντελώς (εξαιρώ το γεγονός των εκατομμυρίων θυμάτων τους).

ΧΡΟΝΟΣ= η συνθήκη-περιβάλλον εντός της οποίας υπάρχει-ζη-κινείται και δημιουργεί το ανθρώπινον ον-εγώ-πνεύμα-η σχετικοποιημένη και θνητή ζωή του άνθρωπος .
ΧΡΙΣΤΟΣ=η οδός της αγάπης του θεού στην γη (Ι-Χ-Ν-Η) και η αλήθεια που αποκάλυψε ο ιησούς χριστός ενόσω ζούσε στην γη και η ζωή του ως το παράδειγμα που όποιος θέλει-έλκεται μπορεί να τον ακολουθεί καθημερινά-βιωματικά-έμπρακτα-κυριολεκτικά (υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη =αφενός ΑΙΡΕΙ- σηκώνει τον σταυρό-γολγοθά του (θλίψεις-θυσίες του αγώνα επιβίωσης-ηθικοποίησης-πνευματοποίησης) και αφετέρου ΕΡΑ- αγαπά το έργο της αυτο- σταύρωσης του (κακού-εγωϊκού) εαυτού του, χάριν του έργου του θεού και του δικού του αφού ορίστηκε εξαρχής θεού ΣΥΝεργάτης στο έργο της μετουσίωσης του κακού (το μείον=πλήν) σε καλό (το σύν=θετικό) και της επιστροφής του-ς στον θεό -θέωση-αποκατάσταση- ).
ΧΡΗΜΑ=η οδός του σκοτοφόρου-σκοταδιστικού-συγκεχυμένου κακού (άϋλο-αόρατο πνεύμα εντός του ανθρώπου και εκτός του διάχυτα στον κόσμο) στην γη και η αναλήθεια των πονηρών- εγωϊστικών -ιδιοτελών δέλεαρ-παγίδων του, του πλούτου- της περιουσίας- των αγαθών- της εξουσίας- της ένδοξης ε-αυτοπροβολής και η ηδονιστική- απολαυτική- κοσμική ζωή του κακού ως το παράδειγμα προς μίμηση και ακολούθηση, αδιαφορώντας για όλους και όλα πλήν όσων υπηρετούν το άτομο μου-το εγώ μου και όλους όσους (επι τω κακώ) αγαπώ- ενδιαφέρομαι- προσέχω . 
(σημ: εάν ο χριστός είναι η ειρήνη :"ειρήνη υμίν" (γαλήνη-πραότης), τότε ο κόσμος είναι ο πόλεμος ο οποίος είναι αόρατος και πνευματικός (γιατί το κακό-πνεύμα είναι αυτό που τον δεξάγει) παρότι γίνεται στην ύλη και εναντίων υλικών -ψυχικό-πνευματικών- όντων-πνευμάτων διαβιούντων στην ύλη-γη (τα οποία όμως για να τον αντιληφθούν- τον πόλεμο- οφείλουν να πνευματωθούν- αυτοτελειωθούν- ) . το αυτό ισχύει και για τον χρόνο : εάν ο άνθρωπος είναι χωροχρονικός ο χριστός είναι πνευματικός δηλαδή άχρονος και άχωρος- όπως και το πνεύμα του κακού- και συνεπώς προσεγγίζεται- βιώνεται- κατανοείται μόνον πνευματικά- υπερχρονικά- υπερβατικά- άχρονα και άχωρα. τότε και μόνον μπορεί να "πάρει είδηση" το ανθρώπινον ον, καί να δη το κακό ως πνεύμα και την καταστροφική αντί-δραση του, πνευματικά, και μόνον τότε θα εννοήσει την αλήθεια για το έργο του θεού στον κόσμο και θα βρη και την δική του θέση στο σχέδιο του της δημιουργίας και επαναφοράς του πνεύματος στούς πατρικούς κόλπους του θεού .
ο θεός εντέλλει "ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ". τι σημαίνει αυτό ;
σημαίνει ΙΣΟΤΗΤΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ γιά όλους τους ανθρώπους στην συμμετοχή τους στο καλόν και το ωραίον και το αληθές και τα αγαθά κλπ.
αγαπώ=δίδω-παρέχω-προσφέρω δωρεάν (όπως ο ήλιος)
αλλήλους=πρός όλους τους άλλους, πρός τούς άλλους συνανθρώπους είμαι αλληλέγγυος διότι είμαι αγαπών αυτούς- αδελφός συνάνθρωπος- αλληλέγγυος εταίρος συνάδελφος) .

ΧΡΟΝΟΣ= δίδει χρόνο μετανοίας, συγχωρέσεως, αγαθοεργίας κλπ καί όχι αμετανοησίας-εχθρότητος- κακοποίησης- κακεργίας κλπ. (χρόνος ζωής- χρόνος μετανοίας- χρόνος αυτοτελειώσεως καί ενώ όλα γίνονται εν χρόνω έχουν πνευματικό αντίκρυσμα άχρονα).
ΧΡΙΣΤΟΣ= ο εν χρόνω άχρονος θεός-πνεύμα της αληθείας, αυτή τούτη η αλήθεια στην ύλη ως πνεύμα, πνευματική οδός-αλήθεια (και όχι γραφή-αντικείμενα-ήθη-έθιμα-παραδοσεις κλπ)
ΧΡΗΜΑ= η εν χρόνω παραπλανητική αναλήθεια του πνεύματος του κακού, "η οδός και η αλήθεια του κακού", υλοποιημένη (η αντι-ιδέα) ως χρήμα-χρήματα-αποκτήματα ("και καλά" ότι τα αγαθά κτώνται χρημάτων "και δήθεν" έχουμε ανάγκη τα χρήματα για τις αγορές μας ενώ αντίθετα οι αγορές και το κέρδος και τα χρήματα, μας έχουν καταστρέψει υλικά- ηθικά- πνευματικά, πρός δόξαν του απρόσωπου κακού).
πέρας του Α' μέλους
το Χρίσμα του ΧΡιστού, το μόνο δυνάμενο 
να καταργήσει τον ΧΡόνο και το ΧΡήμα