Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

το Πνεύμα

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTLCc33k0pW5at9cvZ2HtLSJ1KCFlTR1a-w4r-O4H4r3GdP6Jg9
ο ιέραξ όσιρις-ώρος προσφέρει άνθη λωτού στους πιστούς του
[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται].
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟ
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ακούσει-ιδεί-χρησιμοποιήσει στην καθημερινότητα μας τον όρο-λόγο-λέξη "Πνεύμα" και πνευματικός-η και πνευμάτωση κλπ.

τι είναι όμως το πνεύμα ;
ΠΝΕΥΜΑ= (πνέω-πνοή)
το πνεύμα, λοιπόν, είναι ΠΝΟΗ και αφού "πνεύμα ο θεός..." το πνεύμα είναι θεός-Ο ΘΕΟΣ, καθώς ο θεός είναι ενιαίος και αχώριστος δηλαδή είναι ΜΟΝΑΣ-ενότης παρότι εκδηλούμενος γίνεται ΔΥΑΣ και τριαδοποιείται, γίνεται τριάς, Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ (η οποία εσωτερικότερα είναι και λέγεται Τριαδική Μονάς-Ον).
Π_Νεύμα:
το Π = πνεύμα και Πύλη πρός τον Πατέρα
είναι το Νεύμα = κάλεσμα= κάνω Νόημα δια του Νεύματος σε κάποιον να με ακολουθήσει, να εκτελέσει την εντολή μου, να ξεκινήσει μια διαδικασία (νεύω κυρίως δια της Κεφαλής-ματιών αλλά και με τα χέρια). Συνεπώς το πνεύμα πάντοτε έχει ως έργο και αποστολή να μας νεύει- καλεί σε πνευματική ακολούθηση του πνευματικού θεού και σε έργα πνευματικά διότι "Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι.(Ιωάν. 4:24) (οι Προσκυνούντες= είναι οι Πιστοί-Ακολουθούντες πνευματικά τον πνευματικό θεό) .

ΠΝΕΥΜΑ= (ε.μ.α + υ.ν.π)
Ε-Μ-Α = Ενιαία Μοναδική Αρχή= είναι Ο ΘΕΟΣ (πατήρ=αγάπη-σοφία)
Υ-Ν-Π= Υιός-----Ναός----Πνεύμα 
Υιός= ο Λόγος και Π= το Πνεύμα και Ν= ο Ναός Θεού (=Πνεύματος-Λόγου)
(Θεός=Πνεύμα ο Θεός- Εν Αρχή Ην Ο Λόγος) .
πνεύμα=ΕΜΑ=εμά =τα ιδικά μου + Υ Ν Π= Υπαγωγή Νοός Πνεύματι δηλαδή "τα ιδικά μου τέκνα είναι αυτά τα οποία Υπάγουν τον Νου-διάνοια τους στο Πνεύμα τους-ΜΟΥ" και ακόμη καλύτερα και πνευματικώτερα "εμά=τα ιδικά μου τέκνα (άνθρωποι-αφού έχουν νου-διάνοια) είναι αυτά που εντός- μέσα τους έχουν δημιουργήσει τον Ναό (Ν) του Π-νεύματος και Υιού Θεού (Υ- Π)".

ΠΝΕΥΜΑ = (παν + εύ + μ)
ΠΑΝ = το παν-όλον, ότι υπήρχε-ην υπάρχει-ων και θα είναι εσ-αεί) .
ΕΥ= το αληθές, το καλόν, το ωραίον, το δίκαιον, το ελεύθερον
Μ= η Μύηση- στην αλήθεια
συνεπώς το πνεύμα είναι το καλούν (νεύει) τον άνθρωπο (να έλθει και εισέλθει την Π-ύλη του Π-νεύματος και) να μυηθεί στα μυστήρια του πνεύματος που είναι το Μυητικόν Πνεύμα της Αληθείας (ΠνευΜΑ) .

 ΠΝΕΥΜΑ = (έν Π - Υ- ΑΠ + Ε-Μ-Α + Ν)
το Π-νεύμα είναι αδιαιρέτως ΕΝ=μονάς και είναι:
Π= ο Π ατήρ
Υ= ο Υ ιός
ΑΠ= το Α γιον Π νεύμα
Ε= το Ε ργον τους
Μ= η Μ ύηση
Α= στην Α λήθεια (= αγάπη-σοφία) .
Ν= ο Ναός του Πνεύματος-Υιού
ΚΛΠ .

υπάρχουν πολλά πνεύματα ;

υπάρχουν 3 καταστάσεις Πνευμάτων-πνευματικές
1: ο θεός-πνεύμα
2: ο σκοτοφόρος-το πνεύμα του κακού
3: το πνευματικόν ον-πνεύμα-εγώ άνθρωπος

ο θεός είναι ο ών- η θέση- η μονάς- το καλόν ( + θετικόν και έν)
ο σκοτοφόρος είναι ο μη ών- η αντί-θεση -το κακόν (- αρνητικόν και μείον-μη ον)
ο άνθρωπος είναι το μηδέν- η υπό-θεση αυτοδημιουργίας ή καταστροφής- η ισορροπία της θέσης με την αντίθεση- το ούτε καλόν (αφού έχει μέσα του το κακόν) και ταυτοχρόνως το ούτε κακόν (αφού έχει μέσα του το πνεύμα του θεού) είναι το (προσωρινώς) πλασματικόν αυθύπαρκτον ον-εγώ-δισύνθετον πνεύμα, είναι το ΑΜΙΓΩΣ-άμεικτο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΔΙ-ΣΥΝΘΕΤΟ ον-εγώ (προβολή του πνεύματος του θεού επι του μέρους-σπερματικού κακού και εν συνεχεία συνάλληλη μέθεξη των δύο πνευμάτων- δημιουργία άυλης αιθεροπνευματικής οντοποίησης σε 2 φάσεις- υλομορφοποίηση του αμιγώς ενδογενώς πνευματικώς δισύνθετου ανόμοιου εγώ-όντος-πνεύματος δηλαδή ολοκλήρωση στην γη και γέννηση του ανθρώπου) .

το έργο του θεού είναι (δια-μέσου του ανθρώπου) η μετουσιώση του πνεύματος κακού (άσωτος υιός-πνεύμα) σε καλό (σώφρων-σωτήρ υιός-πνεύμα) και η πνευμάτωση-θέωση-επιστροφή-αποκατάσταση της θέσεως τάξεως του στον θεό .

το αντ-έργο του κακού είναι η παρεμπόδιση του έργου αυτού (αρνείται πάσαν θέση-τάξη) και η ασθένεια- η φθορά- η καταστροφή- ο θάνατος (όχι μονο ο υλικός αλλά και ο πνευματικός θάνατος του ανθρώπου) .


το συν-έργο του ανθρώπου είναι η υπηρέτηση του έργου του θεού (συν-εργασία) στον κόσμο δια-μέσου της ΑΥΤΟ-τελείωσης του ηθικά-εν αγάπη και πνευματικά-εν σοφία και μυητικά- εν αληθεία . (αψευδείς μάρτυρες είναι ο ένας τριαδικός νόμος -3 διαθήκες- : ο  Νόμος της ανταπόδοσης και ο νόμος του αγαπάτε αλλήλους και ο τριτόνομος της υπαγωγής του νοός πνεύματι-θεού και της παροχής των πάντων προς πάντας ) .
πέρας του Α' μέλους

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

το σκότος

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται] 
ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ-σκοτοφορικό κακό.
Γένεση: Α:1-2
ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.
ευαγγέλια:
ΙΩΑ: Α:1-5
ΕΝ ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. 2 Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.3 πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. 4 ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. 5 καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.

Η ΓΕΝΕΣΗ εκφράζει την πρώτη του θεού εποχή-διαθήκη
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ εκφράζουν την δεύτερη του θεού εποχή-διαθήκη

βλέπουμε λοιπόν ότι και η γένεση και τα ευαγγέλια (το μείζων του αετού-ιωάννη) αρχίζουν με αναφορά στο φως και την σκοτία, το πνεύμα και το σκότος .
ΠΝΕΥΜΑ(πύρ)-------------ΣΚΟΤΟΣ
ΛΟΓΟΣ-φως----------------ΣΚΟΤΙΑ

και πάλιν αλλού στα ευαγγέλια-μετά την έλευση του φωτός-χριστού μας εξηγεί την επιλογή των ανθρώπων:
ΙΩΑ: 3:19-21
αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα. 20 πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· 21 ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα.

τι είναι ο θεός ;
ΦΩΣ + ΠΥΡ = ΑΓΑΠΗ + ΣΟΦΙΑ= ΛΟΓΟΣ + ΠΝΕΥΜΑ
τι είναι η άρνηση του θεού- ο αντίθεος διάβολος ;
ΣΚΟΤΟΣ + ΑΝΤΙΠΥΡ = ΚΑΚΙΑ + ΠΟΝΗΡΙΑ = ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ + ΑΝΤΙΘΕΣΗ

συνεπώς: το κακόν και η κακία και το σκότος και η σκοτία ταυτίζονται-είναι εκφράσεις του αντίθεου διαβόλου= ο διαβολέας ή σατανά= ο ενάντιος .

ο άνθρωπος συγκροτείται απο σωμα-ύλη και ψυχή-αιθέρα και πνεύμα αλλά και αποκτά διάνοια δια της οποίας εκφράζεται διανοητικά. διαμέσου λοιπόν αυτών του των επενδυμάτων-καναλιών εκδηλώνει πράξεις-σκέψεις-συναισθήματα αλλα και προαιρέσεις είτε του καλού-φωτός, είτε του σκότους-κακού .
ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΕΡΓΑ-βιωματική κατάσταση:
ύλη-σώμα: αναστάτωση-βία-βίαιη αντίδραση
ψυχή: κακοποιός ανα-ταραχή-οργή και πειραστική δελεαστική διάθεση
διάνοια: σύγχυση-θολούρα-σκοτοδίνη και διαστροφική παραλογική αντιμετώπιση
πνεύμα: πονηρές σκέψεις-αντιλογικές-αντιθετικές-αντιφατικές
εγώ: προαιρέσειςδιαιρετικές-εναντιωτικές-αυτοκτονικές.

το δράμα του ανθρώπου είναι ότι :
ενώ συγκροτείται ως υπαρξη-οντότης-προσωπικότης απο τα δύο πνεύματα του καλού ( ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων) και του κακού (ο θάνατος και το σκότος της αβύσσου) αυτός ούτε με το ένα-το καλόν μπορεί να επικοινωνεί (διότι αυτό απαιτεί απο τον άνθρωπο μια μακροχρόνια θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση ώστε να υπάρξει σχετική ομοιότης-ομοιογένεια με την δική του φύση-του φωτός) ούτε με το άλλο, καθώς αυτό-το κακό, είναι σκότος και άγνοια και κακία και ατέλεια και πλάνη-παραπλάνηση και βία-αδικία και κάθε τι που δεν υπάγεται στους λόγους του λόγου-πνεύματος του θεού : "ΑΡΕΤΗ-ΑΛΗΘΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ-ΣΟΦΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" κλπ. Λαμβανομένου δε υπόψη ότι ο άνθρωπος γενιέται ατελής,δισύνθετος καλού-κακού και σε έναν κόσμο δισύνθετο αλλά που αποτελεί δικαιωματικά "το βασίλειο του κακού" εύκολα γίνεται κατανοητό ότι εύκολα και ο άνθρωπος παγιδεύεται, κανει λάθη, πλανάται-παραπλανάται λόγω και άγνοιας και ατέλειας και εχθρικού περιβάλλοντος αλλά και το ότι βάλλεται αφανώς και εκβιαστικώς εκ των εσω, καταλήγει πολύ γρήγορα στα "χέρια και τα νύχια του κακού-σκότους".
ο άνθρωπος που κάνει το κακό-περιπίπτει στο σκότος (διανοητικό-ψυχικό κλπ) και καθώς δεν βλέπει κανει ακόμη περισσότερα λάθη έτσι ώστε η κάθε ημέρα να γίνεται σκοτεινότερη και μέσα του και έξω απο αυτόν (γιαυτό και το πρώτο μέλημα του μαθητή είναι να "σπάσει"-σταματήσει καταρχήν τον φαύλο κύκλο των κακών του πράξεων και να αρχίσει (επικαλούμενος τον θεό και την θέληση του) τον αγώνα εξόδου απο τον λαβύρινθο έχοντας επίγνωση ότι ο μινώταυρος-κόσμος του κακού καραδοκεί και αγρυπνεί για να τον "φάει")

είναι λοιπόν ο άνθρωπος καταδικασμένος να αποτύχει πνευματικά ;
τουναντίον όλα "αυτά" τα κακά είναι που (θάπρεπε να) τον εξωθούν να στραφεί προς την αλήθεια για να την γνωρίσει να την ακολουθήσει να την εφαρμόσει να την βιώσει να την τηρήσει να την εκφράζει να την μεταδίδει κλπ.(αλλα αφού είναι συσκοτισμένος και με αυτιά βουλωμένα και δεν βλέπει ούτε ακούει την φωνή και τον λόγο και την σκέψη του μέσα του πνεύματος του θεού, τι να του κάνει ο θεός ; να τον σύρει με την βία κάνοντας ότι κάνει και το κακό ; ) .
ΙΩΑ: Η-32 καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.(...πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας. )

ΜΑΤΘ: 22-24Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· 23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; 24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. (φως-θεός και σκότος-μαμωνάς= διάβολος-σατανάς-θεός του άνομου πλούτου)
ΟΦΘΑΛΜΟΣ :
Α=αγάπη
Π=πνεύμα-τική(τελείωση)
Λ=λόγος
Ο=ον
Τ=τέλειον
Η=ηθική (τελείωση)
Σ =σοφία
ηθική αγάπη-λόγος-ον=χριστός-ΦΩΣ-λογοϊκό
τέλειον πνεύμα-σοφία=παράκλητος-ΠΥΡ-πνευματικό

το σκότος νικάται με το φως
το φως το πνευματικό
το φως το αληθινό
το φως που συγχωρεί-υπομένει
το φως που μας κάνει να διακρίνουμε το φως και να το διαχωρίζουμε απο το σκότος
το φως που μας οδηγεί στην μετάνοια και την πνευματική πυροκάθαρση του κακού-των λαθών και αμαρτιών(αστοχιών)και εγκλημάτων και φθοροποιών ανταγωνισμών .
το φως που μας κατευθύνει προς την ταπεινότητα και κατάργηση του εγωϊστικού εγώ
το φως που μας κανει βασιλείς της ορθής πίστης προς τον ένα και μοναδικό θεό-λόγο και πνεύμα, της πίστης που μας εγκαθιστά πιστούς ακόλουθους της αγάπης του λόγου και υπέρλογα πρόβατα της πνευματικής σωφίας .

το σκότος δεν μπορεί να νικήσει το φως
το σκότος μπορεί να νικήσει το εγώ άνθρωπος
ο άνθρωπος μπορεί να νικήσει το σκότος δια του φωτός
το φως είναι και οδηγεί στην θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση του εαυτού, απο αγάπη, με αγάπη, χάριν της αγάπης και του έργου της αυτοτελείωσης μας. αυτή είναι η υπηρεσία και υπηρέτηση του έργου του θεού στον κόσμο: η αυτοτελείωση μας ηθικά και πνευματικά διότι μόνον αυτή μετουσιώνει το εν ημίν σπερματικό μας κακό σε καλό και επαναφέρει τον εκπεσόντα υιό-πνεύμα στην πατρική πηγή .(όταν όλα τα σπερματικά μέρη του κακού= όλοι οι άνθρωποι θα έχουν μετουσιώσει το ατομικό τους κακο σε πνεύμα καλού τότε θα έχουμε ενότητα πνεύματος και ανθρώπων του καλού δηλαδή θα συντελεσθεί η επι γης βασιλεία των ουρανών-του θεού .