Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

το πνεύμα-3


[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
το πνεύμα-του κακού :
(αναφορές μέσα απο τα ευαγγέλια και την αποκάλυψη, για την φύση και θέση και αντίδραση-άρνηση-εχθρότητα-καταστροφικότητα του πνεύματος του κακού, το οποίο αποκαλείται απο τον ίδιο τον χριστό: διάβολος-σατανάς-βεελζεβούλ-μαμωνάς-πονηρός-πειρασμός-όφις ο αρχαίος και δράκων και του οποίου το πραγματικό "όνομα" είναι: ΣΚΟΤΟ-ΦΟΡΟΣ-ο φορέας του σκότους (και όχι εωσ-φόρος= ο φορέας του φωτός το οποίο "υπέκλεψε" μετα την πτώση-έκπτωση του απο τον κόσμο του θεού (αυτο-δημιουργία του κακού δια αυτο-αντ-ενέργειας του).
διάβολος= ο διαβάλλων- ο κατηγορών τον θεό στους ανθρώπους και τον άνθρωπο στους συνανθρώπους του (και ας πούμε και στον θεό).
σατανάς= ο ενάντιος-ο εχθρικός- ο αντίλογος-αντιρρησίας
βεελζεβούλ=κύριος της φιλοδοξίας (άρχει των κακο-δαιμονίων)
μαμωνάς= κύριος του πλούτου-χρήματος
πονηρός= αυτός που δολίως ξεγελάει-παραπλανά-πονηρεύει τον άνθρωπο
πειρασμός= αυτός που δολίως-εντέχνως δελεάζει-πειράζει
όφις ο αρχαίος= αυτός που πλάνησε την (διάνοια) Ευα
δράκων= ο όφις μέσα στους αιώνες παρουσίας του στην γη εντός και εκτός του ανθρώπου μεγάλωσε και έγινε απο φίδι Δράκοντας.

Ματθ. 4:1 Τότε ο Ιησούς εφέρθη υπό του Πνεύματος εις την έρημον διά να πειρασθή υπό του διαβόλου (ποιο είναι αυτό το πνεύμα ; δια του οποίου ο ιησούς ΕΦΕΡΘΗ δια να πειρασθεί υπο του διαβόλου ; προφανώς και είναι το πνεύμα του κακού το οποίο -δια του νόμου του θεού- μετέφερε τον ιησού στην έρημο δια να πειρασθεί πνευματικά (υλικά-διανοητικά-ψυχικά) υπο του διαβόλου- ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ) Ματθ. 4:2 και νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα, ύστερον επείνασε.Ματθ. 4:3 Και ελθών προς αυτόν ο πειράζων είπεν· Εάν ήσαι Υιός του Θεού, ειπέ να γείνωσιν άρτοι οι λίθοι ούτοι........(ο διάβολος είναι και εμβάλει στον άνθρωπο την ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ)Ματθ. 4:5 Τότε παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις την αγίαν πόλιν και στήνει αυτόν επί το πτερύγιον του ιερού Ματθ. 4:6 και λέγει προς αυτόν, Εάν ήσαι Υιός του Θεού, ρίψον σεαυτόν κάτω·.....(ΡΙΨΟΝ-ρίξε ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΤΩ! δηλαδή πέσε στην πτώση και μην μείνεις όρθιος-αναστημένος. ο διάβολος και το έργο του είναι να ΡΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΤΩ δια του Πονηρού-Πειρασμού)Ματθ. 4:8 Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν, και δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών,Ματθ. 4:9 και λέγει προς αυτόν· Ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει, εάν πεσών προσκυνήσης με. (ΠΕΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ ΜΕ και εγώ-ο αφέντης σου, θα σου δώσω όλη την ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ!) Ματθ. 4:10 Τότε ο Ιησούς λέγει προς αυτόν· Ύπαγε, Σατανά· διότι είναι γεγραμμένον, Κύριον τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.Ματθ. 4:11 Τότε αφίνει αυτόν ο διάβολος, και ιδού, άγγελοι προσήλθον και υπηρέτουν αυτόν.

Ματθ. 8:16 Και ότε έγεινεν εσπέρα, έφεραν προς αυτόν δαιμονιζομένους πολλούς, και εξέβαλε τα πνεύματα με λόγον και πάντας τους κακώς έχοντας εθεράπευσε, (πνεύματα που κάνουν τους ανθρώπους "κακώς έχοντας")


Ματθ. 10:1 Και προσκαλέσας τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδωκεν εις αυτούς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε να εκβάλλωσιν αυτά και να θεραπεύωσι πάσαν νόσον και πάσαν ασθένειαν.


Ματθ. 12:27-28 Και αν εγώ διά του Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί σας διά τίνος εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί θέλουσιν είσθαι κριταί σας.Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού.


Ματθ. 12:43-45 Όταν δε το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθη από του ανθρώπου, διέρχεται δι' ανύδρων τόπων και ζητεί ανάπαυσιν και δεν ευρίσκει.Τότε λέγει· Ας επιστρέψω εις τον οίκόν μου, όθεν εξήλθον· και ελθόν ευρίσκει αυτόν κενόν, σεσαρωμένον και εστολισμένον.Τότε υπάγει και παραλαμβάνει μεθ' εαυτού επτά άλλα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθόντα κατοικούσιν εκεί, και γίνονται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χειρότερα των πρώτων. Ούτω θέλει είσθαι και εις την γενεάν ταύτην την πονηράν.

Μάρκ. 1:23-26 Και ήτο εν τη συναγωγή αυτών άνθρωπος έχων πνεύμα ακάθαρτον, και ανέκραξε,λέγων· Φευ, τι είναι μεταξύ ημών και σου, Ιησού Ναζαρηνέ; ήλθες να μας απολέσης; σε γνωρίζω τις είσαι, ο Άγιος του Θεού.Και επετίμησεν αυτό ο Ιησούς, λέγων· Σιώπα και έξελθε εξ αυτού.Και το πνεύμα το ακάθαρτον, αφού εσπάραξεν αυτόν και έκραξε μετά φωνής μεγάλης, εξήλθεν εξ αυτού.Μάρκ. 1:27 Και πάντες εξεπλάγησαν, ώστε συνεζήτουν προς αλλήλους, λέγοντες· Τι είναι τούτο; τις αύτη η νέα διδαχή, διότι μετά εξουσίας προστάζει και τα ακάθαρτα πνεύματα, και υπακούουσιν εις αυτόν;


Μάρκ. 7:25-26 Διότι ακούσασα περί αυτού γυνή τις, της οποίας το θυγάτριον είχε πνεύμα ακάθαρτον, ήλθε και προσέπεσεν εις τους πόδας αυτού·ήτο δε η γυνή Ελληνίς, Συροφοίνισσα το γένος· και παρεκάλει αυτόν να εκβάλη το δαιμόνιον εκ της θυγατρός αυτής.

Μάρκ. 9:17-18 Και αποκριθείς εις εκ του όχλου, είπε· Διδάσκαλε, έφερα προς σε τον υιόν μου, έχοντα πνεύμα άλαλον.Και όπου πιάση αυτόν σπαράττει αυτόν, και αφρίζει και τρίζει τους οδόντας αυτού και ξηραίνεται· και είπον προς τους μαθητάς σου να εκβάλωσιν αυτό, αλλά δεν ηδυνήθησαν.


Μάρκ. 9:25-26 Ιδών δε ο Ιησούς ότι επισυντρέχει όχλος, επετίμησε το πνεύμα το ακάθαρτον, λέγων προς αυτό· το πνεύμα το άλαλον και κωφόν, εγώ σε προστάζω, Έξελθε απ' αυτού και μη εισέλθης πλέον εις αυτόν.Και το πνεύμα κράξαν και πολλά σπαράξαν αυτόν, εξήλθε, και έγεινεν ως νεκρός, ώστε πολλοί έλεγον ότι απέθανεν.


Αποκ. 12:3-4 Και εφάνη άλλο σημείον εν τω ουρανώ, και ιδού, δράκων μέγας κόκκινος, έχων κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα, και επί τας κεφαλάς αυτού διαδήματα επτά,και η ουρά αυτού έσυρε το τρίτον των αστέρων του ουρανού και έρριψεν αυτούς εις την γην. Και ο δράκων εστάθη ενώπιον της γυναικός της μελλούσης να γεννήση, διά να καταφάγη το τέκνον αυτής, όταν γεννήση. (οι αστέρες είναι οι ουράνιες ηθικές και πνευματικές αξίες-αρετές που κατείχαν οι άνθρωποι και τώρα που παραπλανήθηκαν απο τον δράκοντα είναι σαν το κακό να τις παρέσυρε-να παρέσυρε αυτά τα φωτεινά αστέρια του ουρανού που οδηγούσαν τους ανθρώπους στην γη σε πτώση και επομένως αφού δεν υπάρχουν φωτεινοί οδηγοί- οι ουράνιες αρετές, επέπεσε σκότος στην γη και τις διάνοιες-ψυχές-ζωές των ανθρώπων- της ανθρωπότητας ολόκληρης)

Αποκ. 12:7-10 Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος· και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού,και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ.Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού.Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ· Τώρα έγεινεν η σωτηρία και δύναμις και η βασιλεία του Θεού ημών και η εξουσία τον Χριστού αυτού, διότι κατερρίφθη ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα......Αποκ. 12:12 Διά τούτο ευφραίνεσθε οι ουρανοί και οι κατοικούντες εν αυτοίς· ουαί εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασσαν, διότι κατέβη ο διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει. ("ολόκληρο το κακό-πνεύμα" εξέπεσε στην γη- μετά το τέλος του 20ου αιώνα και στις αρχές του 21ου και συνεπώς "ο σώζων εαυτόν σωθήτω". κάθε άνθρωπος μπορεί μόνος του να σωθεί χωρίς την βοήθεια ή μεσολάβηση κανενός παπά-εκκλησίας-δασκάλου κλπ. τα ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ και ο Ιησούς χριστός ως Πνεύμα είναι Πανταχού Παρών-τώρα και σε κάθε παρόν. Η εντολή είναι ήδη γνωστή: Αγαπάτε αλλήλους- αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αν μελετήσει κανείς τα ευαγγέλια προσεκτικά και αγαπητικά θα διαπιστώσει ότι μια πενταπλή αρετή-αλήθεια συμπεραίνεται: 
  • ΠΙΣΤΙΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ= ανάταση-προσευχή (η απόδειξη-βεβαίωση είναι η επικοινωνία)
  • ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΚΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ=βίωση αγάπης-άφεση
  • ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΚΟΥ-ΤΟΥ ΝΟΥ-ΔΙΑΝΟΙΑΣ=γνώση του κακού και του καλού (σοφία)
  • ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ=διάκριση του καλού-δοκιμασιών και του κακού-επιθέσεων του κακού και διαχωρισμός τους (να ξεχωρίσει η ήρα απο το στάρι).
  • ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΕΓΩ= εκμηδένιση εγωϊσμού-ατομισμού
  • ΠΙΣΤΙΣ-ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΥΠΟΜΟΝΗ-ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ= Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑ ΑΣΩΤΟ ΥΙΟ-ΠΝΕΥΜΑ ο οποίος/το οποίον-πνεύμα χρήζει αγάπης διότι μόνον έτσι μετουσιούται (υπομονή-μετάνοια-συγχωρητικότητα-ταπείνωση) απο κακό σε πνεύμα καλού και τιουτοτρόπως επιστρέφει και αποκαθίσταται στον θεό-πατέρα (εαν ο θεός αγαπά τον εκπεσόντα-μετά το κακό άνθρωπο γιατί να μην αγαπά και να θέλει την επιστροφή του έκπτωτου υιού-πνεύματος του ;)
τα ευαγγέλια και η εξαποκαλύψεως αλήθεια η οποία εδόθηκε στην λευκή φυλή, στους αρχαίους λαούς αλλά και τους λεγόμενους χριστιανούς, φανερώνει ότι τα πνεύματα είναι ΔΥΟ ΛΟΓΙΩΝ-δύο πηγές δυνάμεων : πνεύμα θεού-καλού και πνεύμα πονηρόν -κακού το οποίο είναι το σκότος της αβύσσου, "μήλον της έριδος" είναι ο άνθρωπος ο οποίος (εφόσον κάνει πότε το καλόν και πότε το κακόν, την ίδια στιγμή την ίδια ώρα-ημέρα κλπ σημαίνει ότι δεν είναι ούτε του ενός-του θεού αλλά ούτε του σκότους-κακού, αλλά έχει ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ Ή ΤΟΥ ΕΝΟΣ-ΘΕΟΥ-ΚΑΛΟΥ ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΣΚΟΤΟΥΣ, που αυτό συνεπάγεται ότι είναι ο ίδιος μια ιδιάζουσα μορφή πνεύματος ούτε κακού ούτε καλού αλλά φέρει και τα δύο μέσα του ΕΝΔΟΓΕΝΩΣ (εσωτερικά)- ΑΜΙΓΩΣ- (άμεικτα) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ και ως εξ αυτών μπορεί και να τα προσεγγίζει να ομοιάζει προς αυτά (και να γίνεται κακός ή καλός) και αναλόγως να τα υπηρετεί-υπηρετών αυτό που νομίζει έργο της στιγμής, συνειδητά ή ασυνείδητα .

πότε επιτέλους άνθρωπε θα το καταλάβης αυτό ;
δεν βλέπεις έλληνα μέσα σου, γύρω σου, πλάϊ σου, μακρυά σου, τους όμοιους- ανόμοιους- παρόμοιους συνανθρώπους σου ; δεν βλέπεις ότι το κακόν είναι μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που στις μέρες μας έγινε Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ενώ ο θεός και δημιουργός του παντός, Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ έγινε η μόνη και ξένη και άνευ σημασίας ΑΛΗΘΕΙΑ και την οποία οι άνθρωποι στο σύνολο τους θεωρούν ως ΑΝΑΛΗΘΕΙΑ ;
τι είναι το καλόν; είναι η αλήθεια
τι είναι το κακόν; είναι η αναλήθεια
ποιά είναι η πραγματικότητα σήμερα ;
το καλόν και η αλήθεια χλευάζονται- περιφρονούνται
το κακόν και η αναλήθεια δοξάζονται- υψώνονται ως αστέρες φωτεινοί πρώτου μεγέθους και αποτελούν τρόπο ζωής- διαβίωσης -επιβίωσης-συμβίωσης-νοοτροπίας κλπ

γιατί αυτό; 
γιατί το κακό είναι η πλάνη και πονηρία και αναλήθεια και που έχει καταφέρει μέσα στους αιώνες να διαστρέψει κάθε καλό-ηθικό-πνευματικό -αρετή κλπ ως προς το τι αληθινά είναι και τι είναι δεον και έργον καλού και χρέος που οφείλει ο άνθρωπος να εξωφλήσει. (πέρα απο το ότι ο θεός ουδέποτε παρεμβαίνει χωρίς την κλήση του ανθρώπου σεβόμενος την ελευθερία-ελεύθερη θέληση του, ενώ αντίθετα το κακό παρεμβαίνει με βία-αδικία-εξουσία-παραπλανητικά για να επηρρεάσει τον άνθρωπο και να γίνει το δικό του. να γιατί η ΑΓΝΟΙΑ είναι η πηγή του κακού στον άνθρωπο και η ΕΞΟΥΣΙΑ η δύναμη επιβολής του) .
Ανταυτού, το κακό του προτείνει-προσφέρει στον κάθε άνθρωπο το χρήμα- το βόλεμα- την ευμαρεια- τον ευδαιμονισμό- το δικό του συμφέρον- την δική του δόξα-φήμη-αυτοπροβολή και εν γένει καθε τι που αυξάνει-φουσκώνει-υψώνει την αλαζονεία-τον εγωϊσμό και την φιλοδοξία του (ανεξαρτήτως αν αυτά είναι του κακού και που αποτελούν ηθικοπνευματικές αλυσίδες για το μέλλον του και ανεξαρτήτως αν ο πλούτος δόξα-χρήμα που αποκτά είναι με παράνομο τρόπο και πληρωμένος με αίμα αθώων και αδικίες εις βάρος των άλλων-της κοινωνίας κλπ).

αναλήθεια-του κακού
Α-διαφορώ για τους άλλους (δεν αγαπώ-δεν γίνομαι αλληλέγγυος)
Ν-οησιαρχώ (σκέπτομαι δια-νοητικά και όχι πνευματικά)
Α-γνοώ την αλήθεια (διότι αμφιβάλλω αν αυτή υπάρχει-είμαι άθεος)
Λ-αμβάνω απο τους άλλους χωρίς ποτέ να δίνω (είμαι Υ-ληστής-κλέπτης)
Η-θικολογώ (παραπλανώ τους άλλους για το ποιός πραγματικά είμαι)
Θ-υσιάζω τους άλλους χάριν του συμφέροντος μου (είμαι συμφεροντολόγος)
Ε-ξουσιάζω τους άλλους και τους καθιστώ υπηρέτες μου(είμαι εγωπαθής)
Ι-σχυρογνώμων (είμαι εγωϊστής-αλαζών-πεισματάρης στο κακό)
Α-υτοπροβάλλομαι διότι θεωρώ εαυτόν άριστο-εξαίρετο (είμαι φιλόδοξος)


ο λόγος των "προσφορών" του κακού είναι να με κάνει δικό του-χωρίς να πάρω είδηση για να υπηρετώ τα σχέδια του που είναι η διάδοση του ψεύδους-αναλήθειας στην κοινωνία, η καταστροφή- αδικία-κλοπή των άλλων και εν τέλει η δική μου καταστροφή αφού δια των πράξεων μου αυτών οδηγούμαι σε δεύτερο πνευματικό-οριστικό θάνατο-ανυπαρξία .

απο την άλλη πλευρά έρχεται ο θεός δια των απεσταλμένων του και προτείνει την ΘΥΣΙΑ-ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ-ΑΥΤΟΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ! (σταυρός-σταύρωση-υπομονή-συγχώρεση των βλαπτόντων με και όλα τα δύσκολα για τα οποία "άλλος" φταίει και εγώ πρέπει να σηκώσω !! βεβαίως τώρα "άλλος φταίει" αλλά χθές "έφταιγα εγώ" και ούτω καθεξής. εφόσον λοιπόν ο καθε άνθρωπος έχει εις βάρος του λάθη-αμαρτήματα-κακίες-έχει προξενήσει βλάβες στούς άλλους κλπ, έναν δρόμο-διπολικό έχει μπροστά του για να πορευθεί: την μετάνοια απο αριστερά και την συγχώρεση απο δεξιά, αυτό είναι και λέγεται ΘΥΣΙΑ-ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΣΗΜ: ο εκ δεξιών ληστής στον σταυρό του γολγοθά ΜΕΤΑΝΟΟΥΣΕ και ο χριστός στο κέντρο ΣΥΓΧΩΡΟΥΣΕ την ίδια ώρα που ο εξ αριστερών ληστής ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣΕ). 


στο τέλος-συμβαίνει Αποκ. 21:5 Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου· Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ· Γράψον, διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί.Και είπε προς εμέ· Ετελέσθη. Εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ θέλω δώσει εις τον διψώντα εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν.Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός. Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι και πάντες οι ψεύσται θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πυρ και θείον· ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος.
δειλός= αυτός που δεν τολμά να συμπράξει στην θυσία του συγχωρείν-υπομένειν- ταπεινοφρονείν κλπ

άπιστος= ο λόγοις και έργοις άθεος-υλιστής-ευδαιμονιστής
βδελυκτός= ο υποκριτης-ο ψεύτης-ο ούτε ζεστός ούτε κρύος αλλά χλιαρός δηλαδή ο αδιάφορος για τους άλλους
φονείς= αυτοί που φονεύουν με λόγια και πράξεις την ζωή και την ψυχή των άλλων, οι ασυγχώρητοι-ενάντιοι
πόρνοι= ηδονιστές- ευδαιμονιστές- κοιλιόδουλοι- μοιχοί- κοσμικοί-διασκεδάζοντες- ασωτεύοντες
μάγοι= οι ασκούντες επήρρειαν κακή πάνω στους άλλους (πάσης φύσεως συμβουλάτορες- καφετζούδες-μαγοι-αστρολόγοι-παπάδες εξορκιστές και εξομολόγοι κλπ)
ειδωλολάτρες= όσοι δεν ζουν-σκέπτονται πνευματικά και δεν ενεργούν βάσει ηθικο-πνευματικών κριτηρίων σε όλες τους τις αποφάσεις-ενέργειες-πράξεις, είναι ειδωλολάτρες δηλαδή παράγουν-κατασκευάζουν-προωθούν-προσκυνούν είδωλα-εικόνες του πνεύματος του κακού. ότι δεν προάγει λόγοις και έργοις το αγαπάτε αλλήλους : αγάπη-αλληλεγγύη-αδελφοσύνη-ισότητα-ελευθερία-ειρήνη-δικαιοσύνη- βοήθεια προς τους πάσχοντες, ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ- ΣΚΟΠΙΜΜΟΤΗΤΑ ΩΦΕΛΗΜΙΣΤΙΚΗ- ΑΤΟΜΙΚΙΣΤΙΚΗ-ΕΓΩΪΣΤΙΚΗ-ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΚΛΠ, είναι εκπορευόμενο εκ του κακού και υπηρετεί το κακό και εναντιώνεται στο έργο του χριστού .
ψεύτες= όλοι όσοι δεν αληθεύουν στην ζωή τους, δεν αγαπούν τον συνάνθρωπο και δεν βοηθούν τους πάσχοντες και χρησιμοποιούν το ψεύδος προς ίδιον όφελος και παραπλανούν τους άλλους εσκεμμένα και υποκρίνονται τους καλούς ενώ θέλουν να κάνουν το κακό και εν γένει όσοι επιλέγουν τον δρόμο της αναλήθειας της οποίας το άλλο όνομα είναι "Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ"

πνεύμα ο θεός
και οι προσκυνητές του οφείλουν
να τον πιστεύουν-δοξάζουν-τιμούν
με πνεύμα και αλήθεια
...όλα τα άλλα είναι παραμύθια !
Π-ίστις στον εν ημίν θεό-πνεύμα
Ν-ουνέχεια στην διάνοια
Ε-γκράτεια στην ψυχή
Υ-πομονή στην ύλη-κή συμπεριφορά
Μ-ετάνοια στα λάθη και στον τρόπο ζωής
Α-φεση ψυχική του κακού συνανθρώπου-θύτη
Α-γάπη-αγαπώ
Λ-ογική-λογικεύομαι
Η-θική-ηθικοποιούμαι
Θ-υσία-αυτο-θυσιάζομαι
Ε-λευθερία-ελευθερώνομαι
Ι-σχύς-ισχύω δια του καλού, του κόσμου
Α-λληλεγγύη-είμαι αλληλέγγυος στον συνάνθρωπο

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

το πνεύμα-2

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΠΝΕΥΜΑ-του καλού:
(αναφορές στα ευαγγέλια-για την Φύση και Θέση και τις Εκφράσεις και Εκδηλώσεις του Πνεύματος-του Θεού) .


Ματθ. 1:18 Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ήτο. Αφού ηρραβωνίσθη η μήτηρ αυτού Μαρία μετά του Ιωσήφ, πριν συνέλθωσιν, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου. [το πνεύμα δημιουργεί ζωή. η ύλη δεν έχει εξουσίαν επι του πνεύματος, το πνεύμα είναι κύριον και της ύλης].

Ματθ. 3:11 Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάσω τα υποδήματα· αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί. [το πνεύμα βαπτίζει-χαριτοδοτεί πύρινα πνευματικά χαρίσματα]


Ματθ. 3:16 Και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος· και ιδού, ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν και ερχόμενον επ' αυτόν· [το πνεύμα είναι η αγνότητα σύμβολο της οποίας είναι η λευκή περιστερά]


Ματθ. 10:19-20 Όταν δε σας παραδίδωσι, μη μεριμνήσητε πως ή τι θέλετε λαλήσει· διότι θέλει σας δοθή εν εκείνη τη ώρα τι πρέπει να λαλήσητε.Επειδή σεις δεν είσθε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας, το οποίον λαλεί εν υμίν. [το πνεύμα είναι λόγος-λαλούν αλήθειαν γιαυτό και ο πνευματοφόρος είναι "φερέφωνον" του πνεύματος
της αλήθειας ]


Ματθ. 12:18 Ιδού, ο δούλός μου, τον οποίον εξέλεξα, ο αγαπητός μου, εις τον οποίον η ψυχή μου ευηρεστήθη· θέλω θέσει το Πνεύμα μου επ' αυτόν, και θέλει εξαγγείλει κρίσιν εις τα έθνη· [το πνεύμα είναι ο εξάγγελος της κρίσης δηλαδή της θείας δικαιοσύνης]


Ματθ. 12:28 Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού.[πνεύμα και λόγος συνθέτουν την βασιλεία του θεού]

Ματθ. 22:43-44 Λέγει προς αυτούς· Πως λοιπόν ο Δαβίδ διά Πνεύματος ονομάζει αυτόν Κύριον, λέγων,Είπεν ο Κύριος προς τον Κύριόν μου, Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; [το πνεύμα είναι προφητικόν-προφητεύον διαχρονικά και αποφθεγματικά]


Ματθ. 28:19 Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. [η αγία τριάς-ο θεός-πατήρ είναι ΠΑΤΗΡ- ΥΙΟΣ- ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ και "πνεύμα ο θεός" αλλά και "εν αρχή ήν ο λόγος"]


Λουκ. 1:17 Και αυτός θέλει ελθεί προ προσώπου αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου, διά να επιστρέψη τας καρδίας των πατέρων εις τα τέκνα και τους απειθείς εις την φρόνησιν των δικαίων, διά να ετοιμάση εις τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον. [το πνεύμα είναι ανάλογον της δύναμεως του ήλιου και επιλέγον-χαριτοδοτούν-αποστέλλων εκλεκτούς προς επιτέλεση του έργου του θεού]


Λουκ. 1:35 Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού. [Πνεύμα Άγιον-δύναμις του Υψίστου=πατήρ- Υιός Θεού είναι το συλληφθέν υπο της παναγίας παρθένου δηλαδή ο ιησούς χριστός].


Λουκ. 1:46 Και είπεν η Μαριάμ· Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον
Λουκ. 1:47 και ηγαλλίασε το πνεύμά μου εις τον Θεόν τον Σωτήρά μου,
Λουκ. 1:48 διότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. [το φερόμενον πνεύμα υπο του εκλεκτού προσφέρει ΑΓΑΛΛΙΑΣΙΝ-ψυχής αλλα και προϋποθέτει ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΝ-εγώ-ολοκλήρου της υπάρξεως-ζωής]


Λουκ. 2:25-27 ...Συμεών, και ο άνθρωπος ούτος ήτο δίκαιος και ευλαβής, προσμένων την παρηγορίαν του Ισραήλ, και Πνεύμα Άγιον ήτο επ' αυτόν·και ήτο εις αυτόν αποκεκαλυμμένον υπό του Πνεύματος του Αγίου ότι δεν θέλει ιδεί θάνατον, πριν ίδη τον Χριστόν του Κυρίου.Και ήλθε διά του Πνεύματος εις το ιερόν· και ότε οι γονείς εισέφεραν το παιδίον Ιησούν διά να κάμωσι περί αυτού κατά την συνήθειαν του νόμου [το πνεύμα είναι αποκαλυπτικόν- το αποκαλύπτον την αλήθεια του θεού]


Λουκ. 4:18-19 Πνεύμα Κυρίου είναι επ' εμέ, διά τούτο με έχρισε· με απέστειλε διά να ευαγγελίζωμαι προς τους πτωχούς, διά να ιατρεύσω τους συτετριμμένους την καρδίαν, να κηρύξω προς τους αιχμαλώτους ελευθερίαν και προς τους τυφλούς ανάβλεψιν, να αποστείλω τους συντεθλασμένους εν ελευθερία,διά να κηρύξω ευπρόσδεκτον Κυρίου ενιαυτόν.[το πνεύμα χρίει τους εκλεκτούς του με χαριν αλήθειαν δικαιοσύνην ελευθερίαν δύναμιν θαυματουργικήν-ιαματικην και συγχωρητικήν]


Λουκ. 7:21 Εν αυτή δε τη ώρα εθεράπευσε πολλούς από νόσων και μαστίγων και πνευμάτων πονηρών, και εις τυφλούς πολλούς εχάρισε το βλέπειν. [το πνεύμα είναι δύναμις ιαματική- θαυματουργός]


Ιωάν. 3:5-8 Απεκρίθη ο Ιησούς· Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού.Το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα.Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, Πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν.Ο άνεμος όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει· ούτως είναι πας, όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος. [υλική και εν συνεχεία πνευματικη γέννηση στην γη σημαίνει ανάσταση- θέωση και μετά θάνατον υλικό πνευματική αποκατάσταση στον θεό]


Ιωάν. 3:34 Διότι εκείνος, τον οποίον απέστειλεν ο Θεός, τους λόγους του Θεού λαλεί· επειδή ο Θεός δεν δίδει εις αυτόν το Πνεύμα με μέτρον.[ο όμοιος-ωμοιωθείς πνευματικά με τον θεό-πνεύμα λέγει- ομιλεί όπως ο θεός και ανταυτού - την αλήθεια. Το πνεύμα είναι ΑπειρΑιώνιον-ΥπερΑιώνιον-Εώνιον]


Ιωάν. 4:23-24 Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν.Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι [Πατήρ= πνεύμα= Αλήθεια και οι Πιστοί Λάτρεις του είναι Αληθινοί- Πνευματικοί- ιδικοί του άνθρωποι]


Ιωάν. 6:63 το πνεύμα είναι εκείνο το οποίον ζωοποιεί, η σαρξ δεν ωφελεί ουδέν· οι λόγοι, τους οποίους εγώ λαλώ προς εσάς, πνεύμα είναι και ζωή είναι.[πνεύμα=λόγος=αλήθεια=ΖΩΟποιημένη ΖΩΗ αληθινή-πνευματική]


Ιωάν. 14:16-17 Και εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα, και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ' υμών εις τον αιώνα.το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον ο κόσμος δεν δύναται να λάβη, διότι δεν βλέπει αυτό ουδέ γνωρίζει αυτό· σεις όμως γνωρίζετε αυτό, διότι μένει μεθ' υμών και εν υμίν θέλει είσθαι. [πατήρ-λόγος-πνεύμα της αληθείας= ο άλλος παράκλητος-αιώνιον αλλά και ο πρώτος παράκλητος δηλαδή ο χριστός-άπειρον]


Ιωάν. 14:26 ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς. [πνεύμα άγιον= ο πατήρ- ο λόγος- το πνεύμα και το ΑΡΝΙΟΝ-ιησούς χριστός, ο θεός-άνθρωπος ο οποίος ορίσθηκε απο τον πατέρα να είναι ο ΣΩΤΗΡΑΣ- ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΓΗΪΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. Ο παράκλητος ολοκληρώνει το έργο το οποίο ξεκίνησε ο χριστός, εν σωφία]

Ιωάν. 14:26 ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς. [πατήρ-λόγος-πνεύμα= πνευματική τάξη του ενός-τριαδικού όλου, Απρόσωπη Ιεραρχημένη Ενότης=ΜΟΝΑΣ]

Ιωάν. 16:13-15 Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα.Εκείνος θέλει δοξάσει εμέ, διότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς. Πάντα όσα έχει ο Πατήρ, εμού είναι· διά τούτο είπον ότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς. [ εκείνος- ο παράκλητος ο οποίος είναι το πνεύμα της αληθείας θα σταλεί απο τον Πατέρα- θα λάβει απο Εμένα- θα σας οδηγήσει εις ΠΑΣΑΝ την αλήθειαν- θα σας αποκαλύψει τα μελλούμενα κλπ. αυτός είναι ο παράκλητος- είναι το πνεύμα-ο θεός-η αλήθεια-ο λόγος-το παν -το εν όλον τόσο για τα πνευματικά όντα όσο και για τον άνθρωπο]


Ιωάν. 20:21-23 Είπε δε πάλιν προς αυτούς ο Ιησούς· Ειρήνη υμίν· καθώς με απέστειλεν ο Πατήρ, και εγώ πέμπω εσάς.Και τούτο ειπών, ενεφύσησε και λέγει προς αυτούς· Λάβετε Πνεύμα Άγιον.Αν τινών συγχωρήσητε τας αμαρτίας, είναι συγκεχωρημέναι εις αυτούς, αν τινών κρατήτε, είναι κεκρατημέναι. [ο ιησούς ενεφύσησεν το πνεύμα το άγιον ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ του συνανθρώπου και αργότερα την πεντηκοστήν έστειλε το άγιον πνεύμα της ΑΦΕΣΕΩΣ του κακού - και άφες ημίν τα ΟΦΕΙΛΗΜΑΤΑ- ως και ημείς αφίεμεν τοις ΟΦΕΙΛΕΤΑΙΣ- το πρώτο ηθικοποιεί στα πλαίσια της αγάπης το δεύτερο πνευματοποιεί-θεώνει στα πλαίσια της εν αγάπη πνευματικής σωφίας. σημ: θεούμενος ο άνθρωπος γίνεται θεάνθρωπος όπως ο διδάσκαλος του ο χριστός και συνεπώς μπορεί να αφίνει το κακό και τις συνέπειες του-"πάτερ άφες αυτοίς..."]

πέρας του Β' μέλους
ο Ποιητής Μεβλανά-Τζελαλεντίν Ρουμί