Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

θέσεις και αντιθέσεις 3

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται] 
θέση η αλήθεια- αντίθεση η αναλήθεια
η Ρ-άβδος
η Ρομφαία-Ράβδος του λόγου- η Ρητορική επινόηση του αντίλογου
(η ρομφαία-ράβδος του ανθρώπινου πνεύματος-7 αρετές, είναι ο λόγος του αλλά και η πνευματική ισχύς της αλήθειας του, δια των οποίων μπορεί να κατισχύει και νικά το πνεύμα του κακού και τα εκβλαστημένα μέσα και έξω του πάθη και ελαττώματα και εν γένει τις εσωτερικές και εξωτερικές επιθέσεις του εχθρού-κακού, αντίθετα η ρητορική-σοφιστική είναι η άρνηση του αυθεντικού λόγου-σοφίας, είναι η σοφιστεία η οποία διαμέσου της δικηγορίας της σοφιστικής της πολιτικής και εν γένει της διαλεκτικής-του διαλόγου και της διανοητικής φιλοσοφίας, κυριαρχεί και επιβάλλεται στην κοινωνία υπολογιστικά-εκβιαστικά με απώτερο στόχο την δύναμη και εξουσία των ψευτοποιμένων-διανοουμένων-πολιτικών-εξουσιαστών κλπ επι των άλλων ανθρώπων) .
η Σ-οφία
η Σοφία θεού και η Πνευματική Σωφία- η διανοητική και κοσμική σοφία
 (η σοφία θεού είναι θεός-ο θεός και η πνευματική σωφία είναι η ουράνια σοφία δια της οποίας ο άνθρωπος πνευματώνεται για να θεωθεί εν τέλει στον θεό. αυτός είναι ο πνευματικός του προορισμός-σκοπός και το έργο του κάθε ανθρώπου ο οποίος μπορεί μέσα απο την βίωση και έκφραση της αγάπης να αναζητεί την σοφία και αλήθεια του θεού-τον πνευματικό θεό. αντίθετα η διανοητική σοφία είτε ως φιλοσοφική προσέγγιση είτε ως επιστήμη και κοσμολογία δεν οδηγεί πνευματικά πουθενά καθώς η πόρευση και προσέγγιση του θεού χρειάζεται-απαιτεί ηθική εν αγάπη και πνευματική εν σοφία θεού βίωση-τελείωση-θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση και όχι αλαζονική αποταμείευση και επίδειξη κοσμικών φιλοσοφικών επιστημονικών ή εσωτερικών γνώσεων οι οποίες μπορεί πρόσκαιρα να φαίνονται ότι ωφελούν υλικά, διότι αυτές είναι φτερά στον άνεμο και καρυδότσοφλια στο νερό, χωρίς να μπορούν να προσδόσουν ηθικό ή πνευματικό περιεχόμενο στον ακόλουθο ή χρήστη τους).
η Τ-ελειότης
η ηθική-πνευματική Τελείωση του εγώ- η πτωτική δύναμη του εγωϊσμού
(η ανθρώπινη Τελειότητα είναι Ταυτόσημη της αυτο-Ταπείνωσης δηλαδή της εκμηδένισης-μετουσίωσης του εγώ-ϊκού εαυτού και του εκπορευόμενου εξ αυτού εγωϊσμού. αγάπη-ηθική τελείωση και σοφία-πνευματική τελειότητα συνθέτουν και συναποτελούν σε πληρότητα το τέλειο αναστημένο πνευματικό ον στην γη.
αγαπώ-παρέχω την αγάπη και τις εκπορευόμενες εξ αυτής αρετές: αγάπη-αλληλεγγύη-συγχώρεση-προσευχή κλπ και αναζητώ σοφίαν-δηλαδή προσέχω την πλάνη και προσφέρω την αλήθεια-την γνώση-την σοφία-την φρούρηση κλπ. αντίθετα η εκ του κακού προσφερόμενη "τελειότητα" είναι η εγω-ϊστική κοσμική δύναμη και ο πλούτος και η δόξα και η αυτοπροβολή και η φιλοδοξία-αλαζονεία και ο άκρατος εγωϊσμός και το πάθος για εξουσία, δηλαδή κυριολεκτικά η εκ του κακού προσφερόμενη τελειότητα είναι η φθοροποιός ελαττωματικότητα και το πλήθος των αντιαρετών που εχθρός τους είναι το καλόν και ο άνθρωπος της αλήθειας. οι έμπρακτες αρετές του καλού για την τελειότητα του εγώ-πνεύματος του είναι η Υπομονή-Σιωπή-Ταπεινοφροσύνη που μπορούν να εκμηδενίσουν το κακό εγώ του ανθρώπου και την κοσμικόποίηση του -πτώση πνευματική- δηλαδή το να βιώνει-διαβιώνει ο άνθρωπος με το ψεύδος-αναλήθεια-κλοπή-αδικία-πλάνη-πονηρία).
η Υ-ιοθεσία
η υιοθεσία εκ του θεού- η υιοθεσία εκ του διαβόλου 
(κάθε άνθρωπος, μετά θάνατον ή καταλήγει στον θεό-πνεύμα και ζει αιωνίως μαζί του ή στο πνεύμα του κακού- την λίμνη την καιομένη όπου διαλύεται ως πνεύμα-εγώ και πεθαίνει οριστικά εκ δευτέρου (1η Ιωάν. 3:10 Εν τούτω γνωρίζονται τα τέκνα του Θεού και τα τέκνα του διαβόλου. Πας όστις δεν πράττει δικαιοσύνην δεν είναι εκ του Θεού, ουδέ όστις δεν αγαπά τον αδελφόν αυτού.Ιωάν. 8:42-47.Σεις είσθε εκ πατρός του διαβόλου και τας επιθυμίας του πατρός σας θέλετε να πράττητε. Εκείνος ήτο απ' αρχής ανθρωποκτόνος και δεν μένει εν τη αληθεία, διότι αλήθεια δεν υπάρχει εν αυτώ· όταν λαλή το ψεύδος, εκ των ιδίων λαλεί, διότι είναι ψεύστης και ο πατήρ αυτού του ψεύδους.Εγώ δε διότι λέγω την αλήθειαν, δεν με πιστεύετε.Τις από σας με ελέγχει περί αμαρτίας .εάν δε αλήθειαν λέγω, διά τι σεις δεν με πιστεύετε; Όστις είναι εκ του Θεού, τους λόγους του Θεού ακούει· διά τούτο σεις δεν ακούετε, διότι εκ του Θεού δεν είσθε).
το Φ-ώς
το Φώς του θεού- το σκότος-σκοτεινό φως του κακού
(το φως το αληθινόν είναι ο Λόγος του θεού και θεός-αγάπη (το Λευκό και Χρυσό χρώμα) και το σκοτεινό φως είναι το σκότος του κακού-αντιαγάπη (μαύρο πυκνό και ασημί σκοτεινό). σκεφθείτε πως θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς τον ήλιο την ημέρα (ο λόγος-αγάπη) και χωρίς την σελήνη και τα αστέρια την νύκτα (το πνεύμα-σοφία).
ο ΧΡιστός
Χριστός Ιησούς υιός θεού-ανθρώπουΧαμένος άσωτος άνθρωπος
(ο Χριστός Ιησούς: ο θεός που έγινε-κατέστη-κατήλθε θεληματικά Θεάνθρωπος και ο άνθρωπος που έγινε-κατέστη-ανέστη θεληματικά νικών-νικητής ανθρωπόθεος. αντίθετα ο σκοτοφόρος-το κακό κατάφερε μέσα στον χρόνο να παραπλανά-ξεγελά-παραποιεί-διαστρέφει την αλήθεια του θεού και να εξαπατά τον άνθρωπο-ανθρωπότητα, διαιρώντας τον με την εχθρότητα και τον πόλεμο και χρησιμοποιώντας ως όπλα του την δισυνθετότητα του ανθρώπου και την ως εξ αυτής ανομοιότητα των ανθρώπων-κοινωνιών και την θρησκευτικότητα-πίστη των ανθρώπων προς τον θεό και τον εγωϊσμό των ανθρώπων της εξουσίας (Χίτλερ-Χίμλερ) και τον πλούτο ορισμένων-ελάχιστων επι μέρους ανθρώπων-λαών (που εξολόθρευσαν και εξακολουθητικά εξολοθρεύουν τους λαούς και τα έθνη χάριν του χρήματος και της κυριαρχίας-εξουσίασης των ανθρώπων-φτωχών εθνών κλπ-αγγλία-αμερική-ισπανία-ρώμη κλπ).
η Ψήφος
η Θετική Ψήφος του θεού- η Αρνητική Ψήφος του κακού
(Αποκ. 2:17 Όστις έχει ωτίον, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη από του μάννα του κεκρυμμένου, και θέλω δώσει εις αυτόν ψήφον λευκήν, και επί την ψήφον όνομα νέον γεγραμμένον, το οποίον ουδείς γνωρίζει ειμή ο λαμβάνων. η ψήφος θετική ή αρνητική καθωρίζεται απο τον νόμο της ανταπόδοσης του κακού στο γενόμενο κακό του ανθρώπιου ή του καλού στο γενόμενο καλό του ανθρώπου δηλαδή την ψήφο καθωρίζει ο ίδιος ο άνθρωπος με τα έργα-πράξεις του, επικυρώνει ο νόμος και επιβεβαιώνει ο θεός).
ο Ω-ν
ο Ων-Ωκεανός της αλήθειας- ο ΜΗ ΩΝ-ο Ολεθρος της αναλήθειας
ο Ων είναι ο Ζ-ών (Ζεύς-Ζωή) ο υπάρχ-ων σε αιώνια-υπερεώνια κατάταση ζωής-Υπάρξως και όπου όλα-εν τέλει "Σ'ΑΥΤΟΝ θα επιστρέψουνε Σ'ΑΥΤΟΝ" τον Ωκεανό της Αλήθειας-Ζωής-Υπάρξεως. αντίθετα ο "λεβέντης" ο σκοτοφόρος θα ΜΕΤΟΥΣΙΩΘΕΙ-διαμέσου του ανθρώπου πνευματικά σε πνεύμα καλού-φωτός και πυρός και θα επανέλθει στον θεό και την πνευματική τάξη του ενός Πνεύματος- Λόγου, δηλαδή θα αποκατασταθεί το πνεύμα και η αρχαία τάξη, η πρό της πτώσης-έκπτωσης του σκοτοφόρου-κακού. (ο εωσφόρος που μετετράπη-κε σε σκοτοφόρο και πνεύμα κακού θα μετουσιωθεί-αναστηθεί πάλι σε εωσφόρο και πνεύμα καλού οριστικά και αμετάκλητα, με την θέληση του θεού και το θέλημα του αυτό να επικρατεί εωνίως).

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

θέσεις και αντιθέσεις 2

 [το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται] 
θέση η αλήθεια- αντίθεση η αναλήθεια
η Ι-σχύς
η ισχύς της αλήθειας δημιουργεί- η αντι-ισχύς του κακού καταστρέφει
(οι 3 αρετές του πνεύματος του θεού : ισχύς-θέληση-φαντασία=αλήθεια-αγάπη-σοφία και οι 3 αντιαρετές του πνεύματος του κακού: αντιισχύς-αντιθέληση-αντιφαντασία=αναλήθεια-αδικία-πλάνη )
η Κ-υριότης
η Κυριότητα του καλού- η Κατεξουσίαση του κακού
(το καλόν κυριαρχεί βαθμιαία δια του κύρους και της τάξεως - το κακόν κατεξουσιάζει βιαίως δια της αταξίας και του χάους)
ο Λ-όγος
ο δημιουργός Λόγος- ο Αντί-λογος καταστροφέας
(ο άνθρωπος που μαρτυρεί την αλήθεια εκφράζει την αγάπη και σοφία του λόγου και ο άνθρωπος που αποστατεί ή εναντιώνεται στην αλήθεια εκφράζει τα ψεύδη και τις πονηρίες του αντίλογου )
η Μ-ύηση
η μύηση στην αλήθεια- η μύηση στα απόκρυφα του σατανά
(η μύηση στην αλήθεια είναι η όλη αναγεννητική διαδικασία της ηθικής και πνευματικής γνώσεως και βιώσεως και τηρήσεως και εκφράσεως της αλήθειας-αγάπης-σοφίας του θεού, αντίθετα η θεληματική επιδίωξη και συμμετοχή στα απόκρυφα του κακού οδηγεί τον άνθρωπο στην πνευματική κατάληψη-εγκόλπωση-εκβλάστηση του κακού μέσα του)
ο Ν-όμος
ο νόμος ανταπόδοσης του καλού- ο νόμος ανταπόδοσης του κακού
(ο άνθρωπος είναι αυτός που με τις καλές-αυτοθυσιαστικές του πράξεις κινητοποιεί την ευεργετική δράση-ανταπόδοση του καλού για το γενόμενο καλό του ή αντίθετα με τις κακές- πονηρές- εχθρικές- άνομες- άδικες πράξεις του επισύρει την κακοποιό αντίδραση-ανταπόδοση του κακού για το γενόμενο κακό του )
το Ξ-ύλον
το ξύλον-δένδρον της ζωής-- το ξύλον-δένδρον της γνώσεως
(το ξύλον της ζωής είναι το Πνεύμα του Λόγου-της Αγάπης του θεού που είναι το Καλόν και το ξύλον-δένδρον της γνώσεως του καλού-κακού είναι το δυαδικό, δι-σύνθετο πνεύμα-εγώ του ανθρώπου-ανθρώπινον ον το οποίο είναι αμιγώς ενδογενώς δισύνθετο και το οποίο σχετίζεται και προσεγγίζεται δια του νού- της νόησεως-κατανοήσεως και που μπορεί να απλοποιηθεί (δηλαδή να γίνει εν απλούν πνεύμα- μονοσήμαντο καλού-σοφίας) διαμέσου μετανοητικών-μετουσιωτικών του κακού πράξεων και παροχικών του καλού έργων )
το Ο-ν
(το ον είναι ο λόγος-η αγάπη του θεού που στον άνθρωπο αποτέλεσε-συγκρότησε-προίκισε την ανθρώπινη ψυχή και θέληση του πνεύματος του-είναι το καλόν. το κακόν είναι μη-όν δηλαδή ένα πνεύμα-ον έκπτωτο-αρνητικό-προσωρινό-ενάντιο δηλαδή ευρίσκεται προσωρινά σε κατάσταση ανυπαρξίας-μη όντος-στερείται αιωνιότητος και τάξεως και εν γένει "είναι" ότι δεν είναι ο θεός ο οποίος είναι ΤΟ τριαδικον ΟΝ_ Ο ΩΝ ).
το Π-νεύμα
το πνεύμα του θεού- το πνεύμα του διαβόλου
(το πνεύμα του θεού είναι η θέσις-τάξις της σοφίας του, είναι το άγιον πνεύμα της αληθείας, αυτό το πνεύμα είναι που δημιούργησε το ανθρώπινον ον-εγώ και το συναποτελεί μετέχοντας στην αμιγώς δισύνθετη συγκρότηση του-ειναι ο οδηγός-ΠΟΙΜΗΝ του, αντίθετα το πνεύμα του διαβόλου-σατανά είναι το σκοτο-φορικόν πνεύμα-το πνεύμα της αταξίας-του χάους-του πνευματικού σκότους ακριβώς διότι μετά την πτώση-έκπτωση του απο τον κόσμο του θεού, αυτοδημιουργήθηκε-μετασχηματίσθηκε-αλλοιώθηκε σε ένα νέο πνεύμα, χαοτικό-σκοτεινό-άτακτο, έξω όμως απο τον κόσμο του θεού και στο κενό της ανυπαρξίας-αυτο-κατέστη μη ον- Ο ΜΗ ΩΝ. αυτό το πνεύμα είναι που αμιγώς ενδογενώς συναποτελεί και συγκροτεί το ανθρώπινον ον-εγώ-δισύνθετον πνεύμα- είναι ο εντός-ένδον εχθρός του).
πέρας του Β' μέλους

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

θέσεις και αντιθέσεις

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
θέση η αλήθεια- αντίθεση η αναλήθεια
η Α-λήθεια
Αναζήτηση Αλήθειας- Αγνοια αλήθειας
(αλήθεια είναι ο θεός, η αγάπη-σοφία)
ο Β-ίος
Βίος ενάρετος- Βίος ευ(εκ)δαιμονιστικός
(βίος : η καθημερινότητα- επιλογές του κάθε ανθρώπου)
η Γ-νώση
Γνώση οικουμενικής αλήθειας- Γνώση ατομικού συμφέροντος
(η γνώση της αλήθειας είναι ο μόνος σκοπός της ζωής του ανθρώπου)
η Δ-ιάκριση
Διάκριση διαχωρισμός καλού και κακού- Διαχωρισμός εκ του καλού
(η διάκριση της αλήθειας-το καλόν απο την αναλήθεια-το κακόν είναι δείγμα πνευματικής σωφίας και απόδειξη αυτοθυσιαστικής υπομονητικής αγάπης)
το Ε-γώ 
(ον-ανθρώπινον πνεύμα)
Εργασία ελευθερία ενότης -Εγωϊστική Εγωπαθής Επιδίωξη εξουσίας
(το εγώ-εγώ, ο κάθε άνθρωπος είναι το ΥΠαίτιον ον-πηγή του καλού και του κακού μας και μόνον η ισχυρή θέληση μας είναι αυτή που μπορεί να το νικά-απλοποιεί με αυτοθυσία)
η Ζ-ωή
Ζωή ζέουσα ζείδωρα- Ζωή ζωώδης ζοφερή
( Ζωή : το αποτέλεσμα των επιλογών-πράξεων του κάθε ανθρώπου)
η Η-θική
Ηθική τελείωση ψυχής- Ηδυπαθής ηθοπλαστική διαβίωση
(ηθική : η ποιότητα της αγάπης του κάθε αδελφού ανθρώπου)
η Θ-υσία
Θεληματική θυσία αυτοθυσία- Θεληματική αποφυγή αυτοθυσίας
(θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση: η ευθεία οδός που οδηγεί εντός της πυραμίδας της αλήθειας)
πέρας Α' μέλους