Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

οι αλυσίδες του ανθρώπου

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
οι αλυσίδες του ανθρώπου
αλυσίδα 1η :
Αθεϊα
αλυσίδα 2η :
Υλισμός
αλυσίδα 3η :
Τεχνικός Πολιτισμός

αθεϊα : (αγνωστικισμός- μηδενισμός)
  • δεν υπάρχει θεός-υπερβατικός δημιουργός του ανθρώπου
  • ο άνθρωπος είναι τυχαίο-συγκυριακό δημιούργημα της φύσης
  • ο θεός είναι δημιούργημα της άγνοιας και του φόβου των ανθρώπων, είναι μια αυταπάτη, μια λογική πλάνη, δεν υπάρχει καμία απόδειξη περι αυτού και όλα όσα διατείνονται κατα καιρούς οι θρησκείες-μυήσεις-προφήτες-άγιοι άνθρωποι-πιστοί-αναζητητές κλπ για αποκάλυψη θεού και θαυματουργία και έλευση σωτήρων, είναι κατασκευασμένα απο πλάνους και συμφεροντολόγους ιερείς-ψευδοπροφήτες κλπ
  • το σύμπαν- η δημιουργία-ο κόσμος- η γη- η φύση είναι μονον υλικά και προϊόντα της μετεξέλιξης της ύλης- η οποία προϋπήρχε όλων
  • δεν υπάρχει ψυχή ούτε και πνεύμα, όλα είναι φυσικές χημικές αντιδράσεις
  • δεν υπάρχει ηθική-ηθικός νόμος αλλά όλα κατευθύνοννται απο τον κυρίαρχο φυσικό νόμο της ισόρροπης δράσης-αντίδρασης
  • δεν υπάρχει πνεύμα, πνεύμα καλού ή κακού αλλά όλα αυτά είναι δημιουργήματα της νοσηρής φαντασίας των ανθρώπων κλπ κλπ
η αλήθεια είναι ότι ο θεός υπάρχει και είναι πνεύμα-πνευματικός αλλά η υλική πραγματικότητα της ατομικης-εγωϊστικής πραγματικότητας το διαψεύδει και η διάψευση αυτή επιβεβαιώνεται απο την κακή κοινωνική διαβίωση-πραγματικότητα (φτώχεια-πλούτος, ανηθικότης-διαφθορά, υποκρισία-αδικία, κακία-ανασφάλεια, μίση και πάθη. πόλεμοι και συμφέροντα κλπ) και την παραπλανητική-ψευδή-αναληθή διανοητικο-πνευματική κατάσταση στην οποία ευρίσκονται και εκφράζονται οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι κάθε χώρας-έθνους, οι διανοούμενοι-φιλοσοφούντες- ακαδημαϊκοί-πανεπιστημιακοί-επιστήμονες-καλλιτέχνες-δημιουργοί κλπ.

το πρόβλημα του ανθρώπου είναι (αυτός-το εγώ-του) ότι ΑΥΤΟΣ δεν είναι μια απλή κατάσταση-πραγματικότητα-οντότητα-προσωπικότητα, αλλά είναι μια ατομικότητα-ατομική οντότητα-προσωπικότητα η οποία όμως είναι δυαδική δηλαδή δισύνθετη και αμιγώς πνευματικώς συγκροτούμενη απο δύο πνεύματα του καλού και του κακού ώστε να προκύπτει μια νεα τρίτη κατάσταση, ένα νέο ον-πνεύμα-εγώ δυαδικό-δισύνθετο-πολυσύνθετο . ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-η δισυνθετότητα του η οποία δεν τον αφίνει να δει τα πράγματα-την ζωή-την φύση-την κοινωνία-το άτομο του-τον συνάνθρωπο κλπ μονοσήμαντα του καλού ή του κακού. Στην ίδια κατάσταση-πραγματικότητα βρίσκεται και ο κόσμος-γη-φύση δηλαδή το παν και τα πάντα είναι δημιουργημένα απο τα δυο πρωταρχικά πνεύματα του φωτός και του σκότους και συνεπώς ο άνθρωπος εν προκειμένω είναι δισύνθετος καλού-κακού και ζει σε έναν κόσμο επίσης δισύνθετο καλού κακού. (σημ: εαν ο άνθρωπος ήταν τέλεια καλός -και εξέφραζε εξ αρχής μονοσήμαντα το καλόν, τότε θα ήταν άγγελος καλού, το ίδιο ισχύει και με το αν ήταν εξ' ολοκλήρου του κακού, θα ήταν κακός δαίμονας. Ο άνθρωπος είναι δισύνθετη κατάσταση όντος-οντότητα, και το έργο του είναι αφενός η μετουσιώση του μέσα του πνεύματος του κακού με έργα καλού και μετανοίας κακού και αφετέρου η απλοποίηση του-των εκφράσεων του ώστε να εκφράζεται μόνο-σήμαντα με το καλόν και τιουτοτρόπως να αναδεικνύεται σε σοφό ισάγγελο) .

η λύσις-απάντηση στο πρόβλημα του ανθρώπου (σφίγγα -οιδίπους) είναι ο εαυτός-εγώ-οντότητα του η οποία αφενός οφείλει να γνωρίσει την διπλή-δυαδική αλήθεια-πραγματικότητα του καλού-κακού και του εγώ-εαυτού του και του κόσμου-περιβάλλοντος του. αφού γνωρίσει την αλήθεια-πραγματικότητα αυτή να θελήσει να ΑΠΛΟΠΟΙΗΘΕΙ δηλαδή να γίνει μονοσήμαντος καλού-πνευμα καλού και ο τρόπος είναι να γίνει απο δισύνθετος, ΔΙΠΟΛΙΚΟΣ, δηλαδή να εκφράζει μόνο το καλόν την αγάπη-σοφία του καλού εγώ-πνεύματος του. πως θα γίνει έμπρακτα αυτό ; μα μετουσιώνοντας το κακό του εγώ-πνεύμα σε καλόν (το πνεύμα του κακού είναι αθάνατο και συνεπώς δεν μπορεί να πεθάνει-χαθεί παρα μόνο να μεταλλαγεί-μεταμορφωθεί-μετουσιωθεί σε πνευμα καλού) και με τον τρόπο αυτό να ομοιογενοποιηθεί-ωμοιωθεί με τον θεό-πνεύμα ο οποίος είναι Αγαθός_Αγιος_Αγνός .

τι κανει το κακον-πως εκφράζεται διαμέσου του ανθρώπου ;
  • ατομικίστικα
  • εγωϊστικά
  • βίαια
  • άδικα
  • πλανερά-παραπλανητικά
  • αναληθώς-με ψέματα
  • αλαζονικά
  • υποκριτικά
  • με εχθρότητα-πολεμικά-με αρνητισμό
  • με χλιαρότητα-αδιαφορία-ψυχρότητα
  • αμετανόητα-άσπονδα
  • υπολογιστικά-συμφεροντολογικά
  • με χρηματισμό-φιλοχρηματία
  • με διαφθορά-ανηθικότητα
  • με φιλοδοξία-αυτοπροβολη
  • με κουτσομπολιό- κριτική-διαχωριστική διάθεση απο τους άλλους
  • κλπ κλπ
τι κάνει-πως εκφράζεται ο απλός-καλός άνθρωπος ;
  • με ΠΙΣΤΗ στον θεό
  • με συγχωρητκότητα προς τον συνάνθρωπο
  • μετανοώντας για τα λάθη του
  • υπομένοντας το κακό και τον κόσμο
  • ταπεινοφρονόντας έναντι πάντων
  • τηρώντας το αγαπάτε αλλήλους
  • παρέχοντας τα πάντα προς τους πάντες αδιακρίτως
  • υπάγωντας τον νου-διάνοια του στο μέσα του πνεύμα του θεού
  • αναζητώντας την αλήθεια και τον θεό μέσα απο την αγάπη-πίστη-ακολούθηση του σωτήρα της ανθρωπότητας ιησού χριστού και του παρακλήτου του θεού ο οποίος είναι το πνεύμα (άγιος-αγαθός-αγνός) της αληθείας δηλαδή η αλήθεια-αγάπη-σωφία (ισχύς-θέληση-φαντασία) .
ο θεός-η αλήθεια, δεν αποδεικνύονται, η αλήθεια είναι αυταπόδεικτη για τον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ-ένθεο ΑΝΘΡΩΠΟ ο οποίος έχει ως χαρακτηριστικό τρόπο ζωής-όλη του την καθημερινή ζωή, την Θλίψη-Θυσία-Αυτοθυσία, (Θυσία-Θάνατος-Θέωση) καθώς οι θέσεις-εκδηλώσεις-εκφράσεις του κάθε μέρα υπηρετούν το "συν" και το "εμείς" και όχι το "εγώ-εμέ-εμού" . Ο θεός είναι Η ΠΙΣΤΙΣ του κάθε ανθρώπου το περιεχόμενο-δύναμη της οποίας εξαρτάται απο το βίωμα της αγάπης-παροχής-αλληλεγγύης προς τους άλλους (υλικά-διανοητικά-ψυχικά-πνευματικά) και την πνευματική σωφία το περιεχόμενο-δύναμη της οποίας εξαρτάται απο την αναζήτηση της αλήθειας και την πνευματική πόρευση και προσέγγιση του πνευματικού θεού διαμέσου της ψυχής-προσευχής και της ζωής-ορθής και ηθικής συμπεριφοράς προς τους άλλους και την κοινωνία . Ο άθεος άνθρωπος ακολουθεί το τρίλεξο : Συμφέρον-Χρήμα-Προβολή (εγω είμαι-εγώ έχω-εγώ μπορώ τα πάντα) και έχει ως χαρακτηριστικό τρόπο ζωής την επιθυμία του κόσμου και των απολάυσεων και ηδονών της στιγμής που αυτός προσφέρει στους κοσμικούς ακόλουθους-διασκεδαστές του (ασωτεία) και την επιδίωξη και καταξίωση διαμέσου της κοσμικής-επιστημονικής-διανοητικής γνώσης (παραπλάνηση) και διαυτής η φιλοδοξία της απόκτησης χρημάτων και κυρίως της αυτοπροβολής και τιμής και φήμης-δόξας υπο των συνανθρώπων του (αναλήθεια) .
πέρας του Α' μέλους