Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Αναστάσιμες Σκέψεις


[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΠΑΣΧΑ
ΣΤΑΥΡΩΣΗ-ΤΑΦΗ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΤΗΡ=ΑΛΗΘΕΙΑ=ΣΤΑΥΡΩΣΗ
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ=ΣΟΦΙΑ=ΤΑΦΗ
Ο ΛΟΓΟΣ=ΑΓΑΠΗ=ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΤΗΡ=ΠΝΕΥΜΑ+ΛΟΓΟΣ
ΑΛΗΘΕΙΑ=ΣΟΦΙΑ+ΑΓΑΠΗ
ΣΤΑΥΡΩΣΗ=ΤΑΦΗ+ΑΝΑΣΤΑΣΗ

όλοι οι άνθρωποι μιλάμε, θέλουμε, εορτάζουμε την ανάσταση
κανείς άνθρωπος δεν μιλάει ή θέλει ή επιδιώκει την σταύρωση

ο νόμος της (ίσης απόδοσης) ανταπόδοσης είναι απαρέγκλιτος
χωρίς σταύρωση δεν επέρχεται-δεν γίνεται ανάσταση
σταύρωση εαυτού=εγω=σώμα-ψυχή-διάνοια-πνεύμα
σταύρωση δηλαδή σταυρώνω κακον-εαυτόν=τα λάθη-πάθη μου, τα ελαττώματα-κακές έξεις-κακές προθέσεις-προαιρέσεις ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ-ΑΓΩΝΑ ΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥΣ δηλαδή πονάω υποφέρω αλλά συγχωρώ την αδικία που μου έγινε, συγχωρώ τον βλάψαντα με παλεύοντας με το μίσος και την δίκαιη αγανάκτηση μου να θέλω να ανταποδώσω τα ίδια-όμοια για το κακό που μου έγινε κλπ κλπ . αυτό είναι η ΑΥΤΟ-ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΜΟΥ (του μέρους αυτού που το κακό με φόρτωσε στον κόσμο καθώς πορεύομαι-διαβιώ) .
αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι δεν γινόμαστε αναστημένοι
διότι παρακάμπτουμε την σταύρωση εορτάζοντας την ανάσταση
διότι επιδιώκουμε την ανάσταση παρακάμπτοντας την σταύρωση
διότι μιλάμε για την σταύρωση άλλου-του ιησού, 
περιμένοντας την δική μας ανάσταση
διότι πανηγυρίζουμε την ανάσταση-του ιησού, 
και αποφεύγουμε-φιλολογούμε για την σταύρωση μας
διότι δεν ακούμε το "ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ"=που μεταφράζεται εσωτερικά- μέσα μου "ιδού σήμερον εγώ κρεμάμαι επι ξύλου όπως στο παρελθόν έκανε ο κύριος μου" (ο κύριος ο οποίος γνωρίζει όλους τους ακόλουθους του-αφού αυτός τους χρίει).
αλλά ακούμε (αυτό που πάλι δεν αφορά εμάς τους Α-σταύρωτους αλλά μόνον τους εσταυρωμένους) το "δεύτε λάβετε φως" =που μεταφράζεται "ελάτε να λάβετε το φως ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΥΤΟ-ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΑΤΕ ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΑ (δεχθήκατε να σηκώσετε το βάρος του σταυρού-δισυνθετότητας του κακού-εγώ σας) και τούτο διότι :"καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος"

εκείνος όμως είπε "οστις θελει οπισω μου ακολουθειν απαρνησασθω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου και ακολουθειτω μοι" και "Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἔρχεσθαι, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καθ' ἡμέραν, καὶ ἀκολουθείτω μοι" εκείνος έθεσε ως ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ ΑΥΤΟΝ : "καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος" και "και οστις ου βασταζει τον σταυρον αυτου και ερχεται οπισω μου ου δυναται μου ειναι μαθητης" αλλά και " ο πιστευων εις εμε τα εργα α εγω ποιω κακεινος ποιησει και μειζονα τουτων ποιησει".
  1. οστις θελει -εί τις θέλει=ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ-ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ
  2. οπισω μου ακολουθειν -οπίσω μου έρχεσθαι=ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ-ΕΜΕΝΑ
  3. απαρνησασθω εαυτον =ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ-ΤΟ ΕΓΩ ΤΟΥ
  4. και αρατω τον σταυρον αυτου-καθ' ημέραν =ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ-ΕΑΥΤΟ-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ-ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ
  5. και ακολουθειτω μοι"=ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ-ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ -στον αγώνα ενάντια στο κακό του κόσμου-εαυτού-συνανθρώπων κλπ.
η σταύρωση δεν είναι "ημέρα" χαράς ή διασκεδασης με φαγοπότι τραγούδι χορό όπως είναι η ανάσταση αλλά είναι "ημέρα" θλίψης στέρησης νηστείας κλπ. ΕΑΝ ΔΕ, ΕΝΝΟΗΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ότι "η ημέρα" της σταύρωσης ή της ανάστασης δεν ανταποκρίνεται σε χρόνο 24 ωρών αλλά σε χρόνο μιας ολόκληρης ζωής, τότε σταύρωση σημαινει ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ-η καθημερινότητα μου- στην καθημερινότητα μου ΟΦΕΙΛΩ: να επιλέγω- αποφασίζω να ζω-διάγω-διαβιώνω-συμπεριφέρομαι-εκφράζομαι με τρόπο που να ομοιάζει με την αγάπη-σοφία-αλήθεια θεού δηλαδή, με αισθήματα σεβασμού και φιλανθρωπίας, με συναισθήματα αγάπης αλληλεγγύης και δικαιοσύνης, με σκέψεις αληθείας σοφίας σύνεσης, με συμπεριφορά- ζωή- βίο λιτό, αποφυγής ακροτήτων, αποφυγής κακοτήτων, αποφυγής κακού ή προξένησης κακού σε συνάνθρωπο κλπ και όλα αυτά ανεξάρτητα απο την συμπεριφορά των άλλων- των συνανθρώπων-φίλων-συγγενών-συναδέλφων κλπ.

Η εκκλησία μας-δηλαδή οι παπάδες (και όχι ιερείς) μας έχουν πείσει ότι η σταύρωση-ταφή-ανάσταση είναι ένα γεγονός που έγινε και αφορούσε τον ιησού χριστό και ότι εμείς απλά εορτάζουμε το αναστάσιμο γεγονός ως υπόμνηση της θυσίας εκείνου! (για δε την σταύρωση γίνεται ένας επιπόλαιος παραλληλισμός ο οποίος καταλήγει: ο κύριος θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα όποια προβλήματα και ότι για όλα φταίει ο διάολος και οι άλλοι"). Μάλιστα δε η άποψη των περισσοτέρων παπάδων και της ηγεσίας ακόμη (πρωτοστάτησε σε αυτή την άποψη ο χριστόδουλος ο πρώην ανύμνηστος αρχιεπίσκοπος και νυν ...ποιός ξέρει σε ποιο καζάνι αριστερά ή δεξιά!) είναι ότι αφού ο χριστός νίκησε τον διάβολο με την κάθοδο του στον άδη και την νικηφόρο ανάσταση του, όλοι οι υπόλοιποι-εμείς είμεθα έκτοτε σεσωσμένοι !!! (ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο κύριος λέγει: "Ιωάν. 14:15 εαν αγαπατε με τας εντολας τας εμας τηρησατε." Ιωάν. 14:21 ο εχων τας εντολας μου και τηρων αυτας εκεινος εστιν ο αγαπων με ο δε αγαπων με αγαπηθησεται υπο του πατρος μου και εγω αγαπησω αυτον και εμφανισω αυτω εμαυτον Ιωάν. 15:10 εαν τας εντολας μου τηρησητε μενειτε εν τη αγαπη μου καθως εγω τας εντολας του πατρος μου τετηρηκα και μενω αυτου εν τη αγαπη .και "Ματθ. 19:17 ο δε ειπεν αυτω τι με λεγεις αγαθον; ουδεις αγαθος ει μη εις ο θεος ει δε θελεις εισελθειν εις την ζωην τηρησον τας εντολας. ποιά είναι η εντολή ; είναι το "ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ" Ιωάν. 13:34 εντολην καινην διδωμι υμιν ινα αγαπατε αλληλους καθως ηγαπησα υμας ινα και υμεις αγαπατε αλληλους). (και πάλιν λέγει: "καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος-μαθητής"), (σύλληψη-χλευασμός-εξευτελισμός-κοροϊδία-υποκρισία-ψευδοκατηγορίες-αδικία-εχθρότητα-μίσος-υποτίμηση κλπ. και όλα αυτά εναντίον ενός ανθρώπου-του ιησού ο οποίος ήταν αθώος, αγνός και καλός, διδάσκαλος της αλήθειας, θαυμαστός ιατρός- θαυματουργός- ευεργέτης-σωτήρας κλπ την ώρα που αυτός υπέμεινε ταπεινά- σιωπηλά- υπομονητικά, συγχωρώντας και ευλογώντας τους εχθρούς του κλπ) .

Η αντίφαση εδώ είναι αφού ο διάβολος νικήθηκε τότε πως ακόμη γίνεται αναφορά σε αυτόν;  πως αυτός ων νικημένος δημιουργεί προβλήματα στον άνθρωπο ; και ακόμη εάν ο χριστός νίκησε τον διάβολο γιατί δεν προκαλεί και την κρίση του διαβόλου να τελειώνουμε και να αναχωρήσουμε άπαντες για τον παράδεισο ; κλπ κλπ κλπ ;

Η αλήθεια ειναι ότι :
  • ο ιησούς χριστός όντως νίκησε τον διάβολο αλλά ο άνθρωπος δεν σώθηκε αλλά έλαβε την αλήθεια της Β' διαθήκης του Λόγου του θεού που του δίνει την δυνατότητα και τις δυνάμεις της αλήθειας-αγάπης και ελπίδας ώστε και ο ίδιος να μπορεί να νικά και εν τέλει να νικήσει τον διάβολο-πνεύμα κακού και να δια-σωθεί ψυχο-πνευματικά (όπως ο ιησούς ατομικά νίκησε ομοίως-παρομοίως οφείλουμε και εμείς να νικήσουμε ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ο θεός του κόσμου, για να σωθούμε, νίκη δε είναι η κάθε φορά εκμηδένιση της δύναμης του κακού μέσα απο την έκφραση του καλού και την μετάνοια μας για λάθη-παραλείψεις-αστοχίες λόγω του κακού) Εάν το κακό είχε νικηθεί απο τον ιησού οριστικά και είχε εκλείψει τότε γιατί ο ιησούς χριστός δια του ιωάννη μας διαμηνύει :Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ μου.Ο νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου.Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκήν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ ὁ λαμβάνων.Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου, δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν.κλπ.
  • κάθε άνθρωπος έχει τον θεό-πνεύμα του καλού μέσα του αλλά και το πνεύμα του κακού και ότι ο ίδιος ως εγω-άτομον (είναι η τρίτη πνευματική κατάσταση, είναι ένα πνεύμα-εγω-ον αμιγώς ενδογενώς πνευματικώς δισύνθετο σε σχέση με τον θεό-το πνεύμα του καλού και τον διάβολο-το πνεύμα του κακού, δηλαδή είναι φορέας τόσο του καλού όσο και του κακού, είναι ατομικοποιημένον πνεύμα-εγώ, κατάσταση πνευματος ούτε καλόν-ούτε κακόν αλλά με δυνατότητα ενέργειας τόσο του καλού όσο και του κακού (τραγική περίπτωση αλλα και εξίσου σημαντική για τον θεό με όλα τα όντα-πνεύματα της δημιουργίας του) .
  • ο ιησούς χριστός έδειξε και άνοιξε παραδειγματικά την οδό της ανάστασης-σωτηρίας και που αυτή η οδός είναι Η ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ-οδηγεί στην ανάσταση: Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ ΑΓΑΠΗ !!. συνεπώς ο άνθρωπος που οδεύει την οδό της αγάπης-αλληλεγγύης με πίστη στον χριστό τον οποίο θέλει να ακολουθεί ως υπόδειγμα και παράδειγμα, αυτός καθίσταται- εγκαθίσταται ακόλουθος της αγάπης του χριστού-μαθητής του λόγου ! αυτός ο μαθητής όντως μπορεί μετά τον θάνατο του να αναστηθεί οριστικά ολοκληρωτικά και εν συνεχεία να αποκατασταθεί-θεωθεί πνευματικά στον θεό .
  • κανείς άνθρωπος δεν είναι σεσωσμένος ούτε σώζεται με όποια ιδιότητα και να προβάλλει με οποιαδήποτε θέση και εαν κατέχει με όσες ελεημοσύνες ή μνημόσυνα ή μέσα και εαν αυτός χρησιμοποιήσει, απλά διότι Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ- (και συλλογικής) ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΥΡΩΣΙΣ δηλαδή σε ανάλυση Η ΘΥΣΙΑ-ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ-ΑΥΤΟΤΑΠΕΙΝΩΣΗ (που ισοδυναμούν με άρση του σταυρού= της δισυνθετότητος του πνεύματος μου το οποίο είναι δισύνθετο αμιγώς ενδογενώς καλού και κακού και χρήζει απλοποίησης δηλαδή μετουσίωσης του μέρους του κακού και ενεργοποίησης του μέλους του καλού εκ μέρους μου-εγώ να το κάνω...και όχι ο θεός ή ο γείτονας !!)
  • η εκκλησία σήμερα, γενικά, εμποδίζει τον άνθρωπο στην αυτοστάυρωση του δηλαδή στην άρση του σταυρού-δισυνθετότητος του και ο λόγος είναι διότι (όπως τότε οι φαρισαίοι) έχει-κατέχει περιουσία-εξουσία, έχει-κατέχει συμφέροντα-χρήματα, έχει κατέχει όλα τα μέσα αυτοπροβολής της (τάχα μου του έργου της) δηλαδή διαφήμησης- δόξας των πομένων της και του έργου το οποίον αυτή επιτελεί ως σωμα χριστού και με εντολή και διαδοχή αποστολική και κολωκύθεια χωρίς ρίγανι και λάδι ! Η αλήθεια είναι ότι η εντολή και αποστολη-αποστολικό έργο δεν μεταβιβάζεται ούτε κληρονομείται ούτε πωλείται ούτε ! η εντολή αποστολής αποτελεί κάθε φορά αποκλειστικότητα του θεού και είναι αυτή η χάρις και η αλήθεια του θεού η οποία δίδεται  απο τον ίδιο τον θεό ανάλογα με το πως εκείνος κρίνει και σε όποιον-όποιους εκείνος θέλει κλπ. Η χριστιανική εκκλησία είναι μεν στην αντίληψη του κόσμου-ανθρώπων ότι εκφράζει την καθιερωμένη θρησκεία, στην πραγματικότητα όμως δεν είναι αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά : θρησκεία σημαίνει θρησκεύω-λατρεύω τον θεό ελεύθερα σύμφωνα με την συνείδηση-θέληση-ελευθερία μου και εκκλησία σημαίνει Κάνεις-προσαρμόζεσαι σε αυτό που εγώ σου υποδεινύω ως σωστό-η εκκλησία χωρίς αντιρρήσεις υποδείξεις και παρεκκλίσεις, διαφορετικά είσαι αιρετικός και συνεπώς εκδιώχνεσαι (αποσυνάγωγος-αφορίζεσαι) ως ξένο σώμα στο σώμα της εκκλησίας (καρκίνωμα!). Η ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ σήμερα-όπως πάντοτε έκανε, τονίζει την ανάσταση-δηλαδή ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΥΤΉ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΗ-τάχα μου ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ-ανίδεους ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ (διεμού-της εκκλησίας η σωτηρία-η ανάστασις και τα βουνά με το ρύζι στον παράδεισο!!) ΚΑΙ ΑΦΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΑΠΑΞ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΣΤΑΥΡΩΘΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΑΡΚΕΙ Η ΠΙΣΤΙΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ! Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝΑ ΤΣΟΥΡΜΟ ΡΑΣΟΦΟΡΩΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΜΕΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ (οι οποίοι τραβάνε selfie απο τα tablet και τις δημοσιεύουν και στα Facebook για να προάγουν λέει τον λόγο του θεού! μήστητι μου που θάλεγε και ο καζαντζάκης). ΣΗΜ: τον τελευταίο καιρό μάλιστα πολλοί παπάδες προσαρμόζουν τον λόγο τους στον λόγο του εαυαγγελίου καθώς ενημερώνονται για τις "εξελίξεις" στην κοινωνία, ξεχνούν όμως οι ανόητοι ότι Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ-ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΕΑΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΩ-ο παπάς ΤΟΥΣ ΤΑ ΛΕΩ!! (εγώ τα λέω-ο ειδικός εσείς τα κάνετε-οι αδαείς) .
  • ο χριστός ήρθε στον κόσμο για να δείξει στον άνθρωπο την αλήθεια της αγάπης που είναι η οδός της σταύρωσης που οδηγεί στην ανάσταση του ψυχοπνευματικά (εν τέλει-μετά θανατον ανασταίνεται η ψυχή και θεούται το πνεύμα σε κάθε (πρώην) εσταυρωμένο άνθρωπο, (και μόνον σε αυτόν) η σάρξ-διάνοια μετά θάνατον ουδέν ωφελεί αλλά και τίποτα απο αυτά τα επενδύματα δεν διασώζεται). ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αναστηθεί εντός ή εκτός εκκλησιών ή τζαμίων ή συναγωγών κλπ εφόσον αγαπά τον συνάνθρωπο και το αποδεικνύει ελεύθερα θεληματικά ενσυνειδητά μέσα απο την ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και όχι απλά ελεημοσύνη προς τους πάσχοντες (εκ του περισσεύματος και εκ του μακρόθεν κλπ). αυτή είναι η σταύρωση: η σταθερή ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΉ ΑΓΑΠΗ -συγχωρητικότητα-βοήθεια-συμπαράσταση-αλληλεγγύη προς τους πάσχοντες ή έχοντες ανάγκη ή ευρισκομένους σε θλίψεις και στεναχωρία συνανθρώπους μας, και αυτή βέβαια είναι ΚΑΙ η οδός της ανάστασης.
  • κάθε άνθρωπος είναι δημιούργημα του θεού και συνεπώς ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ οι συνάνθρωποι η κοινωνία η πολιτεία κλπ ΑΓΑΠΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ισότιμη- ισάξια-ισόμοιρη δικαιοσύνη υποχρεώσεων και ως εξ αυτών τα αναλογούντα δικαιώματα-απολαβές, τίποτα λιγώτερο και τίποτα περισσότερο. Ισότητα στις υποχρεώσεις μας έναντι του νόμου-των νόμων, ισότητα στην αγάπη-αλληλεγγύη-βοήθεια-συμπαράσταση και ισότητα στην συμμετοχή του στην αλήθεια την σοφία την γνώση την επιστήμη τις συνθήκες βίωσης-διαβίωσης-συμμετοχής στα κοινά-αγαθά κλπ .
ΣΤΑΥΡΩ-σις= η δια σταυρού ώσις=αλλαγή-μεταμόρφ-ωσις
σταύρωσις= σταυρός-χιασμός
σταύρωσις= εσταυρωμένος 


ΣΤΑΥΡΟΣ=ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ ΚΑΛΟΥ-ΚΑΚΟΥ
τι σημαίνει αυτό ;
σύνθεση-κάθε ανθρώπινον ον-εγω-πνεύμα
ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ-ΔΥΑΔΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ

 πνεύμα
(αλήθεια καλού-αναλήθεια κακού)
Ι
Ι
σώμα--------------------Εγώ------------------νόηση
( υπομονή-βία) (εγωϊσμός-ταπεινότητα) (φρούρηση-ανοησία)
Ι
 Ι 
ψυχή
(αγάπη-εχθρότητα)

κάθε άνθρωπος ζων-διαβιώνων στον κόσμο

προβλήματα-πάσης φύσεως 
φυσικά/μεταφυσικά
Ι
Ι
   πόνος/φτώχεια---------Ανθρωπος---------μοναξιά/εγκατάλειψη
ασθένειες-γηρατειά    απογοήτευση   κούραση-εξουθένωση
Ι
Ι
θλίψεις/στεναχώριες
άγχος-αποθάρρυνση

κάθε άνθρωπος εσταυρωμένος
ολόκληρο τον χρόνο-βίο του

Πιστεύει στον θεό
(ανατείνει-προσεύχεται)
Ι
Ι
Υπομένει---------Εσταυρωμένος---------Μετανοεί
               τον κόσμο-κακό     Ταπεινοφρονεί      το κακό που διέπραξε   
Ι
Ι
Συγχωρεί τον συνάνθρωπο
(αγαπά-είναι αλληλέγγυος)
(εγκρατεί-εαυτόν)

άνθρωπος μη εσταυρωμένος

δεν Πιστεύει στον θεό
(αμφιβάλλει-εναντιώνεται)
Ι
Ι

δεν Υπομένει---------άρνηση αυτοθυσίας---------δεν Μετανοεί 
   (βιάζει-εκβιάζει) (εγωστρεφεί-περιαυτολογεί) (μνησικακεί-κατακρίνει)
Ι
Ι
δεν Συγχωρεί τον συνάνθρωπο
(εκδικείται-μισεί-εχθρεύεται-αδιαφορεί)
(οργίζεται-ταράζεται-αδικεί-φαρμακώνει)


κάθε άνθρωπος εσταυρωμένος
αποφεύγει/αποκρούει (ως σκοπό ζωής-προορισμό του)

την εξουσία-επιβολή στούς άλλους
Ι
Ι
τα μη αναγκαία χρήματα----Εσταυρωμένος----το ατομικό συμφέρον
        (σπατάλες-ασωτεία)   (την εγωϊστική   (απόκτηση περιουσίας)
       αυτοπροβολή)   
Ι
Ι
την πονηρία-πειρασμό-δέλεαρ
εκπόρνευση των συνανθρώπων του 

Εφεσ. 2:11 διο μνημονευετε οτι υμεις ποτε τα εθνη εν σαρκι οι λεγομενοι ακροβυστια υπο της λεγομενης περιτομης εν σαρκι χειροποιητου Εφεσ. 2:12 οτι ητε εν τω καιρω εκεινω χωρις χριστου απηλλοτριωμενοι της πολιτειας του ισραηλ και ξενοι των διαθηκων της επαγγελιας ελπιδα μη εχοντες και αθεοι εν τω κοσμω Εφεσ. 2:13 νυνι δε εν χριστω ιησου υμεις οι ποτε οντες μακραν εγγυς εγενηθητε εν τω αιματι του χριστου Εφεσ. 2:14 αυτος γαρ εστιν η ειρηνη ημων ο ποιησας τα αμφοτερα εν και το μεσοτοιχον του φραγμου λυσας Εφεσ. 2:15 την εχθραν εν τη σαρκι αυτου τον νομον των εντολων εν δογμασι καταργησας ινα τους δυο κτιση εν εαυτω εις ενα καινον ανθρωπον ποιων ειρηνην Εφεσ. 2:16 και αποκαταλλαξη τους αμφοτερους εν ενι σωματι τω θεω δια του σταυρου αποκτεινας την εχθραν εν αυτω Εφεσ. 2:17 και ελθων ευηγγελισατο ειρηνην υμιν τοις μακραν και τοις εγγυς Εφεσ. 2:18 οτι δι αυτου εχομεν την προσαγωγην οι αμφοτεροι εν ενι πνευματι προς τον πατερα Εφεσ. 2:19 αρα ουν ουκετι εστε ξενοι και παροικοι αλλα συμπολιται των αγιων και οικειοι του θεου.

σταυρός= το εγώ=4= +
εγώ= δισύνθετον καλού-κακού (+2 + -2 = 4)=ΠΟΛΕΜΟΣ-έχθρα
χριστός=ΕΙΡΗΝΗ-αγάπη (ο ποιήσας τα ΑΜΦΟΤΕΡΑ εν και το ΜΕΣΟΤΟΙΧΙΟΝ ΤΟΥ ΦΡΑΓΜΟΥ λύσας=ελευθερώσας-καταργήσας την δισυνθετότητα-δυαδικότητα καλού-κακού δηλαδή την ΕΧΘΡΑΝ εν τη σαρκί αυτού-του ανθρώπου και τον ΝΟΜΟΝ (του κόσμου-πρώτου αδάμ) των εντολών εν δόγμασι καταργήσας-ινα τους δυο (ανθρώπους=τον καλον-και τον κακον)  κτιση εν εαυτω (μέσα μας) εις ενα καινον ανθρωπον-άρρεν και θήλυ (αναγεννημένον-αναστημένον) ποιων ειρηνην=παύση πολέμου-έχθρας). και αποκαταλλαξη (αλλάξει επι τω καλώ-μεταμορφώσει-μετουσιώσει) τους αμφοτερους εν ενι σωματι τω θεω (πνεύμα ο θεός-πνευματώσει=θεώσει) δια του σταυρου (διαμέσου του σταυρού=δισυνθετότης καλού-κακού) αποκτεινας την εχθραν εν αυτω (θανατώνοντας τον θάνατο=κακό-έχθρα-πόλεμος) (κατάργηση του κακού δια μεταλλαγής-μετουσίωσης του=έτσι επιστρέφει ο άσωτος και αποκαθίσταται το πνεύμα του θεού στον θεό)

η μετουσίωση του κακού μας (μέρος-κακόν) μέσω της μετάνοιας και των ενάρετων-αγαθώνπράξεων καλού (μέλος-καλόν) οδηγεί στην ΑΠΛΟποίηση του εγώ-της δισυνθετότητας του- του κακου-καλού και το εγώ πλέον είναι πνευματοποιημένο του καλού, ενιαίο- μονοσήμαντο- μη έχων μέσα του έχθραν- είναι (εσταυρωμένο) αναστημένο (ο άσωτος-το άσωτον πνεύμα επιστρέφει διαμέσου ημών στον θεό-πνεύμα του θεού εντός μας).

ο δισύνθετος καλού-κακού σταυρός=ΑΔΑΜ = + (Α-νατολή Δύση Αρκτος Μεσημβρία= κάθε άνθρωπος τέκνον του αδαμ) γίνεται πλέον ο απλοποιημένος-Τέλειος σταυρός= Τ = ο υιός του ανθρώπου ΙΗΣΟΥΣ-ΧΡΙΣΤΟΣ (Τ_Α_Υ= Τ-έλειος Α-νθρωπος Υ-ιός= Τέλειος Υιός Ανθρώπου= όπως υπήρξε-ονομάσθηκε και ο θεάνθρωπος ιησούς χριστός) . Αυτή είναι η οδός της ΑΥΤΟ_σταύρωσης του (σταυρού) ανθρώπου (των κακών επιθυμιών-αναγκών- εχθροτήτων- βιασμών- αδικιών- αυτοπροβολών-εγωϊσμών-ατομικων συμφέροντων κλπ). 

σ-ΤΑΥ-ρό-σ
ρο=Ρ
σσ=Σ
ΤΑΥ=Τ
Σ_Τ_Ρ= ΣωΤήΡ (ιησούς=σημαίνει σωτήρ)

ο σταυρός ενέχει την οδό-αλήθεια-ζωή του εσταυρωμένου ανθρώπου ο οποίος εντέλει οδηγείται ΝΙΚΩΝ-ΝΙΚΗΤΗΣστην: ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΛΗΨΗ-ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΠΟΛΥ ΣΟΦΑ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΜΕΓΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΣ ΔΙΑΚΗΡΥΤΤΕΙ : νυν δε και κλαιων λεγω τους εχθρους του σταυρου του χριστου ων το τελος απωλεια ( + ) και ο λογος γαρ ο του σταυρου τοις μεν απολλυμενοις μωρια εστι τοις δε σωζομενοις ημιν δυναμις θεου εστι ( Τ ) .
ΣΤαυΡός=(+=ύλη Χ=ψυχή Τ=πνεύμα)
17=Ρ=ΡΗΜΑ=ΛΟΓΟΣ=ΧΡΙΣΤΟΣ=η αγάπη
18=Σ=ΣΟΦΙΑ=ΠΝΕΥΜΑ=ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ=η σοφία
19=Τ= ΤΕΛΕΙΟΝ=ΠΑΤΗΡ=η αλήθεια

17-Ρ=ΡΎΠΟΣ-ΡΥΠΑΡΟΤΗΤΑ=βρωμιά ηθική-ψυχική
18-Σ=ΣΚΌΤΟΣ-ΣΥΓΧΥΣΗ=θολούρα-συσκότιση διανοητική
19-Τ=ΤΡΟΜΟΣ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ-ταραχή πνευματική και βίου-ζωής